ὁμόγλωσσος
ὁμόγλωσσος, speaking the same tongue
ὁμό-γλωσσος, ον, Att. ὁμόγλωττος,
- speaking the same tongue, Hdt. 8.144, Phld. Po. 2.72; τινι with one, Hdt. 1.57, 171, X. Cyr. 1.1.5, etc.
ὁμό·γλωσσος, att. -ωττος, ος, ον, qui parle la même langue, Hdt. 8, 144 ; Xén. Cyr. 1, 1, 5 ; τινι, Hdt. 1, 57, 171, que qqn.
Étym. ὁμ. γλῶσσα.
ὁμόγλωσσος, att. -γλωττος, gleichsprachig, einerlei Sprache redend ; τινί, Her. 1.171, 2.158 ; absolut, 8.144 ; Xen. Cyr. 1.1.5 ; Sp., wie Luc. salt. 64.
ὁμόγλωσσος
ὁμό-γλωσσος, ον,
γλῶσσα
- speaking the same tongue, Hdt.; τινι with one, Hdt., Xen.