ὁμοβώμιος
ὁμοβώμιος, having a common altar
ὁμο-βώμιος, ον,
- having a common altar, Th. 3.59.
ὁμο·βώμιος, ος, ον, qui a le même autel, Thc. 3, 59.
Étym. ὁμός, βωμός.
ὁμοβώμιος, einen gemeinschaftlichen Altar habend, Thuc. 3.59 ; vgl. Poll. 7.155.
ὁμοβώμιος
ὁμο-βώμιος, ον,
βωμός
- having a common altar, Thuc.