ὁποῖος
ὁποῖος, ὁποῖος, of whatever sort
- 1 as Relat., of what sort or quality, ὁπποῖόν κʼ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κʼ ἐπακούσαις as [is] the word thou hast spoken, such shalt thou hear again, Il. 20.250; τοίῳ ὁποῖος ἔοι such as he might be, Od. 17.421; οὔθʼ οἷʼ ἔπασχεν οὔθʼ ὁποῖʼ ἔδρα κακά S. OT 1272.
- 2 in indirect questions, Od. 1.171, etc.; εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος A. Pr. 475: in direct questions only as f.l. in E. Ph. 878, Ba. 663: sts. folld. by ποῖος in the same clause, οὐ γὰρ αἰσθάνομαί σου ὁποῖον νόμιμον ἢ ποῖον δίκαιον λέγεις X. Mem. 4.4.13; οὐκ οἶδα ὁποίᾳ τόλμῃ ἢ ποίοις λόγοις χρώμενος ἐρῶ Pl. R. 414d.
- II with indefinite words added, ὁποῖός τις Th. 7.38, X. An. 2.2.2; ὁκοῖόν τι Hdt. 1.158; γιγνομένων ὁποῖοί τινες ἔτυχον Arist. Pol. 1286b24; so in Hom., ὁπποῖʼ ἄσσα of what sort, for ὁποῖά τινα, Od. 19.218; ὁποῖʼ ἄττα Pl. Grg. 465a; ὁποιοσοῦν of what kind soever, Id. Tht. 152d, al.; ὁποῖος δή, δήποτε, δηποτοῦν, and οὖν δή, as ὁποία δὴ φλέψ X. HG 5.4.58; τοὺς ὁποιουσδήποτε . . ἐξεπέμπετε στρατηγούς D. 18.146: gen., ὁποίου τινὸς οὖν X. Cyr. 2.4.10: acc. fem., ὁποιαντινοῦν Lys. 13.11; ὁποῖόσπερ A. Ch. 669; ὁποιοσποτοῦν Arist. Ph. 253b23; ὁποιοσδητισοῦν Iamb. ap. Simp. in Ph. 639.30; πόλιν . . οὐδʼ ὁποίας ἥττω inferior to none, Plb. 4.65.3; οὔτʼ ἄλλους οὐδʼ ὁποίους Theopomp.Hist. 217 (c); μηδὲ καθʼ ὁποῖον τρόπον SIG 672.14 (Delph., ii B. C.); μηδʼ ὁτίη or μηδοτίη, v. μηδοτίη.
- III neut. pl. used as Adv., like as, S. OT 915, 1076, E. Hec. 398.
- IV Adv. ὁποίως, qualiter, Gloss.
1. wat voor een:
2. adv. acc. n. plur.
[Bei den attischen Dichtern ist die mittlere Silbe zuweilen kurz, Seidler de vers. dochm. p. 101.]
ὁπποῖος
-η, -ον.
- 1
As relative, of whatever sort or kind.
With subj. or opt. in conditional relative sentences (with τοῖος as correlative). For the examples and constructions see Table at end II.B.b, (III) (D) (29).
- 2
In object clauses, of what sort or kind : ὁπποίης ἐπὶ νηὸς ἀφίκεο Od. 1.171= Od. 14.188.
With the indefinite ἄσσα : εἰπέ μοι ὁπποῖʼ ἄσσα εἵματα ἕστο Od. 19.218.
- 1
- a rel., whatever ἐμοὶ δʼ ὁποίαν ἀρετὰν ἔδωκε Πότμος ἄναξ, εὖ οἶδʼ ὅτι χρόνος τελέσει N. 4.41
- b what kind of introducing indir. quest. καί κε μυθήσαιθʼ, ὁποίαν, Ἀρκεσίλα, εὗρε παγὰν P. 4.298
- Icorrelat. to ποῖος·
- 1as relat., of what sort or quality, Lat. qualis, ὁπποῖόν κʼ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κʼ ἐπακούσαις as is the word thou hast spoken, such shalt thou hear again, Il.; οὔθʼ οἷʼ ἔπασχεν οὔθʼ ὁποῖʼ ἔδρα κακά Soph.
- 2in indirect questions, Od., etc.
- IIwith indefinite words added, ὁποῖός τις Hdt., Attic; ὁπποῖʼ ἄσσα of what sort was it, for ὁποῖά τινα, Od.;— ὁποιοσοῦν of what kind soever, Lat. qualiscunque, ὁποῖος δή, δήποτε, δηποτοῦν, and οὖν δή, Attic
- IIIneut. pl. used as adv. like as, Lat. qualiter, Soph., Eur.
-
…δὲ ἐρωτήσω. ἐρώτα δή. τοῦτο τοίνυν ἐρωτῶ, ὅπερ ἄρτι, ἵνα καὶ ἑξῆς διασκεψώμεθα τὸν λόγον, ὁποῖόν τι τυγχάνει ὂν δικαιοσύνη πρὸς ἀδικίαν. ἐλέχθη γάρ που ὅτι καὶ δυνατώτερον καὶ ἰσχυρότερον εἴη ἀδικία δικαιοσύνης · νῦν…
Plato, Republic
-
…καὶ τὰ κακὰ τοὺς πολλοὺς τῶν ἐπιτηδείων ἐνδεεῖς ὄντας, νομίζων, εἰ διαθείη ὑμᾶς ἀπόρως ὥσπερ διέθηκεν, ἀσμένως ὁποιαντινοῦν ἐθελῆσαι ἂν εἰρήνην ποιήσασθαι. οἱ δʼ ἐνθάδε ὑπομένοντες καὶ ἐπιβουλεύοντες καταλῦσαι τὴν δημοκρατίαν εἰς ἀγῶνα Κλεοφῶντα καθιστᾶσι, πρόφασιν…
Lysias, Speeches
-
…ἄλλο τῶν ἐπιτηδευμάτων ὁτιοῦν καὶ μαθημάτων προελόμενος. εἰ μὴ οἷόν τʼ ἦν πόλιν εἶναι εἰ μὴ πάντες αὐληταὶ ἦμεν ὁποῖός τις ἐδύνατο ἕκαστος, καὶ τοῦτο καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ πᾶς πάντα καὶ ἐδίδασκε καὶ ἐπέπληττε τὸν μὴ καλῶς αὐλοῦντα…
Plato, Protagoras
-
…αὐτὴν εἶχον γνώμην ἥνπερ πρότερον, ἀγαθὸν μὲν οὐδὲν ἰδίᾳ ὑπὸ τοῦ πατρὸς αὐτῶν πεπονθότες, ἐκείνους τʼ οὐκ εἰδότες ὁποῖοί τινες ἄνδρες ἔσονται γενόμενοι · δίκαιον δὲ νομίζοντες εἶναι, οὐ προτέρας ἔχθρας ὑπαρχούσης πρὸς Εὐρυσθέα, οὐδὲ κέρδους προκειμένου…
Lysias, Speeches
-
…οὔτʼ ἂν κελεύσαιμʼ οὔτʼ ἄν, εἰ θέλοις ἔτι πράσσειν, ἐμοῦ γʼ ἂν ἡδέως δρῴης μέτα. ἀλλʼ ἴσθʼ ὁποία σοι δοκεῖ, κεῖνον δʼ ἐγὼ θάψω · καλόν μοι τοῦτο ποιούσῃ θανεῖν. φίλη μετʼ αὐτοῦ κείσομαι, φίλου…
Sophocles, Antigone
-
…· εἶπε θαρσήσας ἀνὴρ πρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ. ξένοι, λέγοιτʼ ἂν εἴ τι δεῖ · πάρεστι γὰρ ὁποῖά περ δόμοισι τοῖσδʼ ἐπεικότα, καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ πόνων θελκτηρία στρωμνή, δικαίων τʼ ὀμμάτων παρουσία. εἰ δʼ…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…καὶ ἀλήμονες ἄνδρες ἔασι καὶ γὰρ ἐγώ ποτε οἶκον ἐν ἀνθρώποισιν ἔναιον ὄλβιος ἀφνειὸν καὶ πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ, τοίῳ ὁποῖος ἔοι καὶ ὅτευ κεχρημένος ἔλθοι · ἦσαν δὲ δμῶες μάλα μυρίοι, ἄλλα τε πολλὰ οἷσίν τʼ εὖ ζώουσι καὶ…
Homer, Odyssey
-
…περιπόλοις Θυίαισιν, αἵ σε μαινόμεναι πάννυχοι χορεύουσι τὸν ταμίαν Ἴακχον. Κάδμου πάροικοι καὶ δόμων Ἀμφίονος, οὐκ ἔσθʼ ὁποῖον στάντʼ ἂν ἀνθρώπου βίον οὔτʼ αἰνέσαιμʼ ἂν οὔτε μεμψαίμην ποτέ. τύχη γὰρ ὀρθοῖ καὶ τύχη καταρρέπει τὸν εὐτυχοῦντα τόν…
Sophocles, Antigone
-
…δὴ χρέωνται ἰητροῖσι. προσιόντες ὦν πρὸς τὸν κάμνοντα συμβουλεύουσι περὶ τῆς νούσου, εἴ τις καὶ αὐτὸς τοιοῦτο ἔπαθε ὁκοῖον ἂν ἔχῃ ὁ κάμνων ἢ ἄλλον εἶδε παθόντα, ταῦτα προσιόντες συμβουλεύουσι καὶ παραινέουσι ἅσσα αὐτὸς ποιήσας ἐξέφυγε ὁμοίην νοῦσον…
Herodotus, The Histories
-
…ὦ κοινὸν αὐτάδελφον Ἰσμήνης κάρα, ἆρʼ οἶσθʼ ὅ τι Ζεὺς τῶν ἀπʼ Οἰδίπου κακῶν ὁποῖον οὐχὶ νῷν ἔτι ζώσαιν τελεῖ ; οὐδὲν γὰρ οὔτʼ ἀλγεινὸν οὔτʼ ἄτης ἄτερ οὔτʼ αἰσχρὸν οὔτʼ ἄτιμόν ἐσθʼ, ὁποῖον…
Sophocles, Antigone