ὑπερμήκης
ὑπερμήκης, exceeding long
ὑπερμήκης, ες, Dor. ὑπερ-μάκης [ᾱ] Pi. O. 7.37: (μῆκος):—
- exceedingly long, δρόμοι A. Pr. 591; ἡ βασιλέος . . χεὶρ ὑ. the kingʼs arm is very long, reaches very far, Hdt. 8.140.βʹ
- 2 exceedingly high, of mountains, Id. 7.128, 129.
- 3 ὑπερμάκης βοά a cry exceeding loud, Pi. l.c.
ὑπερ·μήκης, ης, ες :
1 d’une longueur démesurée, Hdt. 8, 140 ; Eschl. Pr. 591 ; DH. 14, 13 ||
2 d’une hauteur excessive, Hdt. 7, 128, 129 ||
3 dont le bruit se prolonge ou retentit au loin, Pd. O. 7, 69 ||
➳ Dor. ὑπερμάκης [ᾱ] Pd. l. c.
Étym. ὑ. μῆκος.
ὑπερμήκης, ες, überlang, übermäßig lang ; Her. 7.128, 8.140 ; δρόμοι Aesch. Prom. 593 ; – βοά, ein weithin tönendes Geschrei, Pind. Ol. 7.37 ; u. in späterer Prosa.
ὑπερμήκης
ὑπερ-μήκης, ες
μῆκος
- 1exceeding long, Aesch.; ἡ βασιλέος χεὶρ ὑπ. the kingʼs arm is very long, reaches very far, Hdt.
- 2exceeding high, of mountains, Hdt.
- 3ὑπερμάκης βοά a cry exceeding loud, Pind.