ὑπερμενής
ὑπερμενής, exceeding mighty, exceeding strong
ὑπερμεν-ής, ές, (μένος)
- exceedingly mighty, epith. of Zeus, Il. 2.116, 350, 403, al., Hes. Cat.Oxy. 1358 Fr. 1.11, al.; ὑπερμενέες βασιλῆες Il. 8.236, al.; ἐπίκουροι 17.362.
ὑπερ·μενής, ής, ές, très fort, très puissant, Il. 2, 116 ; 8, 236 ; 17, 362, etc. ; Od. 13, 205 ; 12, 62 ; 20, 222.
Étym. ὑ. μένος.
ὑπερμενής, ές, übermächtig, übergewaltig ; Κρονίων, Il. 2.350, 8.470 u. öfter, wie Hes.; auch βασιλῆες, Il. 8.236, Od. 13.205 ; ἐπίκουρος, 17.362. – Später auch im tadelnden Sinne, übermütig, gewalttätig.
ὑπερμενής
[ὑπερ- 5 + μένος.]
Of exceeding might or power, mighty, powerful.
Epithet of Zeus Il. 2.116=Il. 9.23=Il. 14.69, Il. 2.350, 403, Il. 7.315, 481, Il. 8.470, Il. 11.727, Il. 13.226.
Of kings Il. 8.236 : Od. 13.205, Od. 20.222.
Of the Trojan allies Il. 16.362.
ὑπερμενής
- 1surpassingly strong ὑπερμενὲς ἀκαμαντοχάρμαν Αἶαν fr. 184.
ὑπερμενής , ές (μένος): high-spirited, exalted.
ὑπερμενής
ὑπερ-μενής, ές
μένος
- exceeding mighty, exceeding strong, Hom., Hes.