ὑποζωγραφέω
ὑποζωγραφέω, depict
ὑποζωγρᾰφέω,
- depict, [τὸν Ὠρίωνα] διʼ ἄστρων ἐν τῷ οὐρανῷ Sch. Od. 5.121, cf. PLeid.X. 73.
ὑπο·ζωγραφέω-ῶ [ᾰ] ébaucher une peinture, d’où peindre, figurer, Eum. 5, 1, etc.
ὑποζωγραφέω, untermalen, vormalen, Eumath. u. a.Sp., die auch das subst. ὑποζώγραφος haben.