ὑποικέω

ὑποικ-έω,

• dwell under, τῷ βορέᾳ (Sylburg for ὑπείκειν) Arist. Pr. 945a9, cf. Ael. NA 16.17.
• • • 2 ὑποικοῦντες, = γείτονες, Poll. 6.113.
  • II lie hidden, ἐν ὀφθαλμοῖς ὑ. δάκρυ APl. 16.111 (Glauc.).