ὑπο-πλάκιος -α -ον [Πλάκος] aan de voet van de Placus (gebergte).
ὑποπλάκιος, unter dem troischen Berge Πλάκος, am Fuße desselben gelegen, Θήβη, Il. 6.397, vgl. 6.396, 425, 22.479 ; Andere leiteten es ab von πλάξ, in einer Ebene gelegen, auf ebenem Lande.