ὑποπίνω

ὑποπίνω [ῑ],

• drink a little, drink moderately, μηκέθʼ οὕτω . . Σκυθικὴν πόσιν . . μελετῶμεν, ἀλλὰ καλοῖς ὑποπίνοντες ἐν ὕμνοις Anacr. 63.11; ὑποπεπώκαμεν Ar. Fr. 496; μετρίως ὑ. Pl. R. 372d; ἐχθὲς ὑπέπινες, εἶτα νυνὶ κραιπαλᾷς Alex. 286, cf. Antiph. 271.
• • • 2 drink at dessert, Ar. Av. 494 (anap.), Pherecr. 153.5 (hex.), X. Cyr. 8.4.9, etc.
    • 3 ὑποπεπωκώς rather tipsy, Ar. Pax 874, Lys. 395, X. An. 7.3.29.

ὑποπίνω, (πίνω), ein wenig od. allmälig trinken, dah. auch lange forttrinken, sich berauschen ; Plat. Lys. 223b ; Xen. Cyr. 8.4.9 ; Ar. Av. 497 ; ὑποπεπωκυῖα Lys. 395, wo der Schol. es durch μεθύσκεσθαι erkl.; ἤδη γὰρ ὑποπεπωκὼς ἔτυχεν, er war schon etwas angetrunken, Xen. An. 7.2.29 ; Hell. 5.4.40 u. öfter ; vgl. Mehlhorn zu Anacr. 61.11 ; dazu trinken, μετρίως Plat. Rep. II.372b.

ὑποπίνω fut. -πίομαι aor2 ὑπ-έπινον perf. ὑποπέπωκα

• • • 1to drink a little, drink moderately, Plat.
    • 2to drink slowly, go on drinking, Ar., Xen.
    • 3ὑπο-πεπωκώς rather tipsy, Ar., Xen.