ὑποστρώννυμι
ὑπο-στρώννῡμι and ὑποστρωννύω, v. ὑποστόρνυμι.
ὑπο·στρώννυμι (f. ὑποστρώσω, ao. ὑπέστρωσα, pf. ὑπέστρωκα, pf. pass. ὑπέστρωμαι)
1 étendre (une peau, une couche, un tapis, etc.) sous, Il. 10, 155 ; Amphis (Ath. 47f) ; particul. : λέκτρα τινί, Eur. Hel. 59, étendre ou préparer un lit pour qqn, c. à d. être mariée ; abs. préparer un lit, Plut. Num. 10 ||
2 joncher : ἅλω τινί, Babr. 34, 2, une grange de qqe ch.
ὑποστρώννυμι, [νῡ], (στρώννυμι), = ὑποστορέννυμι, ἵνα μὴ λέκτρʼ ὑποστρώσω τινί Eur. Hel. 59. Vgl. ὑποστορέννυμι.
a
ὑποστρώσας σινδόνα καθαρὰν καὶ ἄνθη τὰ τοῦ καιροῦ
extiende un lienzo limpio y flores de la estación
ὑπόθες ὑπὸ τὴν τράπεζαν σινδόνα καθαρὰν καὶ ἐλάϊνα ὑποστρώσας
coloca extendiéndolo debajo de la mesa un lienzo puro y ramas de olivo
b
ἴσθι ἀνακείμενος ἐπὶ ψιάθῳ θρυΐνῃ ὑπεστρωμένῃ σοι χαμαί
tienes que estar tendido sobre una estera de juncos extendida en el suelo debajo de ti
c
ὑπόστρωσον τὸν ὑμένα πρὸς καταφορὰν τοῦ ἡλίου
extiende la piel en el suelo en dirección a la puesta del sol