ὑπτιάζω
ὑπτιάζω, to bend oneself back, to carry one’s head high
ὑπτι-άζω, (ὕπτιος)
- lay oneself back, fall back, Hdn. 1.4.7, Procop. Goth. 4.31, Eust. 249.5; ὑπτιάζων βόλος an unlucky cast, opp. πρανής, Poll. 7.204.
- II metaph., of haughty persons, carry oneself with languid arrogance, Aeschin. 1.132.
- 2 to be supine, careless, or negligent, Hdn. 2.12.2, etc.; πρὸς τὴν ἐπιμέλειαν Id. 2.8.9; of literary style, ὑπτιάζων λόγος languid style, τὸν ὑ. λόγον ὀρθοῖ καὶ γοργὸν ποιεῖ Hermog. Id. 2.1.
- B trans., bend back, ὑ. τὰς χεῖρας (cf. ὕπτιος II) LXX Jb. 11.13:—Pass., κάρα γὰρ ὑπτιάζεται his head lies supine, S. Ph. 822; ὑπτιαζόμενοι lying on their backs, J. BJ 3.7.29; ἐπʼ αὐτὸν ἄνοδος ἠρέμα προσάντης ὑπτίαστο the approach sloped gently upwards (cf. ὕπτιος IV), ib. 5.5.6.
- 2 Pass., diverge, of light rays, Phlp. in Mete. 21.11.
- 3 upset, ὑπτιάζειν καὶ ἀνατρέπειν τὴν γαστέρα Gal. 6.593; relax, [τὸ στόμα τῆς γαστρός], opp. ῥωννύειν, Id. 15.461.
- II metaph., make subservient, Lyd. Mag. 2.26.
ὑπτιάζω :
I intr. :
1 se coucher ou tomber à la renverse, Hdn 1, 4, 16 ; fig. se laisser aller, c. à d. être indolent, négligent, Hdn 2, 8 et 12 ; p. suite, se négliger, se relâcher, Hermog. 3, 298 Walz ||
2 se tenir renversé en arrière, avoir une attitude d’orgueil, Eschn. 18, 34 ; Syn. p. 39c ||
II tr. :
1 jeter à la renverse, d’où au pass. être couché à la renverse, Soph. Ph. 822 ; Jos. B.J. 3, 7, 29 ||
2 lier en arrière : τὰς χεῖρας, Spt. Job 11, 13, lier les mains derrière le dos.
Étym. ὕπτιος.
ὑπτιάζω, sich zurück od. hinten überbiegen, zurück od. rücklings überfallen, κάρα γὰρ ὑπτιάζεται τόδε Soph. Phil. 811 ; von stolzen, sich zierenden Menschen, die sich zurückbiegen und in die Brust werfen, κατασκοπούμενος ἑαυτόν Aesch. 1.132 ; sorglos, nachlässig sein, πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν Hdn. 2.8.9 u. a.Sp.
ὑπτιάζω
fut. άσω
ὕπτιος
- to bend oneself back, to carry oneʼs head high, Aeschin.:—Pass., κάρα ὑπτιάζεται his head lies supine, Soph.