ὑψαγόρης
ὑψαγόρης
[ὕψι + ἀγορή.]
Voc. ὑψαγόρη Od. 2.85, 303, Od. 17.406.
One who talks loudly and boldly : Τηλέμαχʼ ὑψαγόρη Od. 2.85= Od. 17.406, Od. 2.303. Cf. Od. 1.385.
ὑψαγόρης : high-talking, big talker, boaster. (Od.)