ὑφορατέον
ὑφορατέον, one must suspect
ὑφορ-ᾱτέον,
- one must suspect, Plu. Adul. 2.50b, M.Ant. 7.53, Herod.Med. ap. Orib. 6.20.3.
ὑφορατέον [ᾱ] vb. du suiv. Plut. M. 50b ; M. Ant. 7, 53 ; Hérodotus (Orib. 1, 497).