About Report a problem

Menu

ὑψηγόρος

ὑψ·ηγόρος, ος, ον :
1 qui a le verbe haut, hautain, fier, Eschl. Pr. 318 ||
2 sublime, Phil. 1, 473.
Étym. ὕ. ἀγορεύω.

Saved

Recent