ὑψαυχέω
ὑψαυχέω,
- = μεγαλαυχέω, ὑψηλοφρονέω, S. Fr. 1106, Chrysipp.Stoic. 3.141, Ps.-Phoc. 62.
ὑψ·αυχέω-ῶ, se vanter, être fier, Soph. fr. 953 ; Phocyl. 56.
ὑψαυχέω, wie μεγαλαυχέω, = ὑψαυχενέω ; Soph. bei Phryn. u. B.A. 68 ; Phocyl. 56.