ὡραϊστής
ὡραϊστής, fop
ὡρᾱϊστής, οῦ, ὁ,
- fop, AB 225, Hsch. s.v. βαυκιζόμενος, EM 192.20.
ὡραϊστής, [ᾱ], ὁ, ein Stutzer, Zierling, der viel auf Putz u. Schönheit hält, VLL.
ὡραϊστής, fop