Logeion | ὧδε

ὧδε, Att. also ὡδί (q. v.), demonstr. Adv. of ὅδε:

- I of Manner, in this wise, thus, sts. so very, so exceedingly, freq. from Hom. downwards: in Hom. usu. before the Verb, but after it in Il. 1.181, 574, 10.91, 18.392; Pl. and X. mostly place it after the Verb:—in construction ὧδε is answered by ὡς, so . ., as . ., Il. 3.300, Od. 19.312: answering ὥς περ, Il. 6.478, cf. S. OT 276, etc.: folld. by a relat., τίς ὧδε τλησικάρδιος, ὅτῳ . .; A. Pr. 160 (lyr.); by εἰ, δοκῶ μοι ὧδε ἂν μᾶλλον πιθέσθαι σοι, εἴ μοι δείξειας . . Pl. Cra. 391a; εἰ φρονῶν ἔπρασσον, οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἐγιγνόμην κακός S. OC 272: c. part., δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω A. Pr. 513: ὧδέπως is freq. in Att., Pl. R. 393d, X. Mem. 2.1.21, etc.; also in later Prose, Luc. Herm. 32, etc.
- - 2 of a State or Condition, as it is, πρόμολʼ ὧ. come forth just as thou art, Il. 18.392, cf. Od. 1.182, 2.28 (rightly so taken by Aristarch. ap. Sch.A Il. 2.271, cf. Sch.A Il. 18.392: v. infr. II); στρεύγεσθαι ὧδʼ αὔτως Il. 15.513, cf. 10.91.
  - 3 of something following, thus, as follows, esp. to introduce quoted words, Il. 1.181 (where it follows the verb), Od. 2.111, Hes. Op. 203, etc.; ὧδʼ ἠμείψατο S. Ph. 378: sts. referring to what goes before, Hdt. 5.2.
  - 4 pleon., τόσον ὧδʼ ἐβόησας Od. 9.403; ὧδε . . τῇδε S. El. 1301.
  - 5 c. gen., γένους μὲν ἥκεις ὧ. τοῖσδε (where ἥκεις = προσήκεις) E. Heracl. 213.
- II of Place, hither, cf. ὅδε I: Aristarch. denied this usage in Hom. altogether (cf. Sch.A Il. 2.271, Apollon. Lex. s.v. ὧδε, A.D. Adv. 178.25, Eust. 792.2, al.); and most of the passages taken in this sense may be referred to signf. I.1 or 2, just as you see, v. supr. 1.2: but hither seems prob. in Od. 17.544, Il. 12.346, 10.537: examples of ὧδε, hither, are found in Trag. (esp. in S., as OT 7, 144, 298, OC 182 (lyr.), 841 (lyr.), 1206, 1547, Tr. 402); also in Com., as ἴτω τις ὧ. Ar. Av. 229 (lyr.); and later, as Herod. 1.49; χιλίας ὧ. καὶ χιλίας ὧδʼ ἐμβαλεῖν Id. 5.48; ὧ. χὦδε χασκεύσῃ Id. 4.42; ὧδε καὶ ὧδε this way and that, AP 5.128 (Autom.): προσάγαγε ὧ. τὸν υἱόν σου Ev.Luc. 9.41.
- - 2 here, Herod. 2.98; εἰσὶν ὧ. πρὸς ἡμᾶς they are here with us, Ev.Marc. 6.3; ὧ. κἀκεῖ Plu. Aud.poet. 2.34a, cf. Ev.Marc. 13.21: τηνεῖ δρύες, ὧδε (v.l. ἠδὲ) κύπειρος Theoc. 1.106, cf. 120, 121: so Cratin. 54 (anap.) acc. to Phot. (but v. Kock).

ὧδε, adv. :

I adv. de manière, ainsi :

1 de cette manière, se rapporte à ce qui précède ou à ce qui suit : εἴπερ ὧδ’ ἔχει, Soph. Ph. 116, s’il en est ainsi ; ὧδ’ ἠμείψατο, Soph. Ph. 378, il répondit ainsi, etc. ; en relat. avec ὡς : ὧδε... ὡς ὅδε οἶνος, Il. 3, 300, ainsi... que ce vin ; cf. Od. 19, 312 ; avec ὥσπερ, Soph. O.R. 276 ; avec ὅπως, Soph. El. 1301 ; joint à d’autres adv. ou particules : ὧδ’ αὔτως, Il. 15, 513, ainsi justement ; ὧδέ πως, Xén. Cyr. 1, 6, 12 ; Mem. 2, 1, 21 ; Plat. Rsp. 393d ; Luc. Herm. 32, etc. à peu près ainsi ; avec un inf. : ὧδε εἰπεῖν, Att. pour ainsi parler ; avec un gén. : ὧδε γένους ἥκεις, Eur. Her. 214, tu viens ainsi de la même race ; cf. Eur. Ph. 372 ||

2 dans l’état où l’on est : πρόμολ’ ὧδε, Il. 18, 392, viens ici ; ὧδε θέεις, Il. 17, 75, tu cours maintenant comme tu cours, c. à d. sans résultat ||

3 tellement, à ce point : ὧδε τλήμων, Soph. El. 275, à ce point malheureuse ; suivi de ὥστε, cf. Eur. El. 265, ou d’une prop. relat. Eschl. Pr. 159 ; avec εἰ, Soph. O.C. 272 ; Plat. Crat. 391a ; renforcé par μάλα, Od. 21, 196 ; par ἄγαν, Soph. El. 884 ; par τόσον, Od. 9, 403, à ce point que, etc. ||

II adv. de lieu, ici, sans mouv. correspond. à τηνεί, Thcr. Idyl. 1, 106 ; cf. 107, 120, 121, etc. ; joint à ἐκεῖ : ὧδε κἀκεῖ, Plut. M. 34a, etc. ici et là ; avec mouv. Soph. O.R. 7 ; O.C. 1251, 1286 ; joint à ἐκεῖσε : avec mouv. ὧδε κἀκεῖσε, Luc. Herm. 1, ici et là ; cf. Spt. Gen. 19, 12 ; Ex. 3, 5, etc. ; NT. Matth. 17, 7, etc.

Étym. adv. de ὅδε.

ὧδε, ook ὡδί [ὥς] aanw. adv.
1. van wijze zo, op deze manier: ὥς νύ περ ὧδε zoals nu op deze manier Il. 2.258; τίς ὧδε τλησικάρδιος θεῶν, ὅτῳ τάδ’ ἐπιχαρῆ; wie van de goden is zo hardvochtig dat dit hem behaagt? Aeschl. PV 160; ὧδε ἔχει zo zit het Soph. Ph. 116.
2. van plaats hier, hierheen: ὧδε ἐλήλυθα ik ben hier gekomen Soph. OT 7; ὧδε κύπειρος hier is cypergras Theocr. Id. 5.45; προσάγαγε ὧδε τὸν υἱόν σου breng uw zoon hierheen NT Luc. 9.41.

ὧδε, att. auch ὡδί, adv. demonstr. der Art und Weise, von ὅδε, so, also, auf solche Art, auf diese Weise, so sehr, in so hohem Grade, wie οὕτως und ὥς ; oft bei Hom., einem Satze mit ὡς entsprechend Il. 3.300, 6.478, 21.430, 24.398, Od. 19.312 ; öfter allein, wie Pind. N. 4.229, 8.45 ; Tragg. Bes. auf das Folgende bezüglich, folgendermaßen, wenn Jemandes Worte angeführt werden sollen, Il. 1.181, 3.297, 4.81, Od. 2.111, 17.9 u. öfter ; Hes. O. 205 ; ὧδʼ ἠμείψατο Soph. Phil. 378 ; so sehr, τίς ὧδε τλησικάρδιος θεῶν ὅτῳ τάδʼ ἐπιχαρῆ Aesch. Prom. 159, öfter ; ὧδʼ ἔχει λόγος Aesch. Ag. 1661, Ch. 521 ; ein vorangehendes Partizip wieder aufnehmend, μυρίαις δὲ πημοναῖς δύαις τε καμφθείς, ὧδε δεσμὰ φυγγάνω Prom. 511, vgl. Spt. 258 ; εἴπερ ὧδʼ ἔχει Soph. Phil. 116 ; ἥ μʼ ἔθηκεν ὧδʼ ἄπουν 628, u. sonst ; in Prosa, ὧδέ πως τὴν σοφίαν ἄγουσι Plat. Theaet. 172b ; ἀλλʼ ὧδε σκόπει Rep. VI.507a. – Es ist unzweifelhaft, daß ὧδε auch örtliche Bedeutung hatte, = »hier« und = »hierher«, s. z.B. Theocrit. Id. 1.106 τηνεῖ δρύες, ὧδε κύπειρος, Apollon. Lex.Hom. ed. Bekker p. 170.21. Diese örtliche Bedeutung hat man auch in einigen Homerischen Stellen zu finden geglaubt, namentlich Il. 18.392 πρόμολʼ ὧδε, Od. 1.182 νῦν δʼ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλυθον, 17.544 τὸν ξεῖνον ἐναντίον ὧδε κάλεσσον, Il. 12.346 ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, Od. 2.28 νῦν δὲ τίς ὧδʼ ἤγειρε, s. z.B. Buttmann Ausf. Griech. Sprachl. ed. 2 Band 2 S. 362. Aristarch nahm auch in diesen wie in allen anderen Homerischen Stellen ὧδε = »so«, s. z.B. Scholl. Aristonic. Il. 18.392 πρόμολʼ ὧδε : ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ ὧδε οὕτως ὡς ἔχεις, οὐδὲν ὑπερθέμενος. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ (6.218) »ἀμφίπολοι, στῆθʼ οὕτω«. S. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 70 und 379. – H.h. Apoll. 471 νῦν δʼ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλθομεν.
Bei den Tragg. vergleiche man : ἔπλευσαν ὧδʼ ἐπιτυχεῖ κότῳ Aesch. Suppl. 725 ; ὧδʼ ἐλήλυθα Soph. O.R. 7 ; τὸν θεῖον ἤδη μάντιν ὧδʼ ἄγουσιν 298 ; O.C. 178, 1208, Trach. 496. – Plat. Prot. 328d προὔτρεψάς με ὧδε ἀφικέσθαι.

ὧδε

- 1
  In this way or manner, thus, so (often (and properly) referring to what concerns the speaker; cf. οὕτως) : ἀπειλήσω τοι ὧδε Il. 1.181, εἰ ἐριδαίνετον ὧδε 574, οὐ τότε γʼ ὧδʼ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθʼ εἶδος (as much as before) Il. 3.224, ὧδε γὰρ ἔβρισαν (so heavily do they bear upon us) Il. 12.346 (or this might come under (3)). Cf. Il. 1.212, Il. 2.258, 271, 802, Il. 4.176, 308, etc. : ὧδʼ ἔρξαι Od. 5.342, ἥμενος ὧδε (sitting here quietly) Od. 18.224, ὄρχους δέ μοι ὧδʼ ὀνόμηνας δώσειν (in the same way, similarly) Od. 24.341. Cf. Od. 1.236, Od. 2.28, 111, Od. 4.159, Od. 9.403, Od. 12.217, etc.
- 2
  With imp., as you are, as I tell you, without more ado, straightway, at once : ὧδʼ ἐπʼ ἀριστέρʼ ἔχε στρατοῦ Il. 13.326.
  
  Sim. : οὕνεκά σʼ οὐ τὸ πρῶτον, ἐπεὶ ἴδον, ὧδʼ ἀγάπησα (at once) Od. 23.214.
- 3
  Hither : αἲ γὰρ ὧδʼ ἄφαρ ἐλασαίαθʼ ἵππους Il. 10.537, πρόμολʼ ὧδε Il. 18.392 : ὧδε κατήλυθον Od. 1.182. Cf. Od. 17.544, Od. 21.196.
- 4
  Qualifying an adj., pple. or adv., thus, so : ἀθρόοι ὧδʼ ἴομεν (keeping together as we are) Il. 2.439, ὧδʼ ἀΐδηλος Il. 5.897. Cf. Il. 6.478, Il. 21.358, etc. : ὧδε ἐοικότα Od. 3.125, ὧδʼ ἐκπάγλως Od. 5.339. Cf. Od. 3.376, Od. 4.141, Od. 6.25, Od. 14.139, Od. 19.350, etc.
- 5
  Correlative with ὡς : ὧδε . . . ὡς . . . , in like manner . . . as . . . Il. 3.300, etc. : Od. 3.221, etc.

ὧδε

1thus as follows ὧδʼ ἀμείφθη P. 4.102 ἔειπεν δʼ ὧδε P. 4.229 ὧδʼ εἶπε μαρναμένων (Tricl.: ὧδε δʼ) P. 8.43

Number of occurrences in NT: 101
Strong 5602

ὧδε, adv., [in LXX for הֲֲלֹם ,פֹּה ,הִנֶּה, etc. ;]

1. prop., of manner, so (Hom., al.).

2. In poets (rarely) and late writers, of place,

(a) hither (Bl, §25, 2): Mt 8:29, Mk 11:3, Lk 9:41, Jo 6:25, al.; ἕως ὧδε, Lk 23:5;

(b) here: Mt 12:6, Mk 9:1, Lk 9:33, Jo 6:9, al.; τὰ ὧδε, Col 4:9; opp. to ἐκεῖ, He 7:8; ὧδε . . . ἢ ὧδε (ἐκεῖ), Mt 24:23, Mk 13:21; metaph., here (i.e. in this circumstance or connection), I Co 4:2, Re 13:10, 18 14:12 17:9.

ὧδε (adv. from ὅδε): so, thus, in this way, referring either to what follows or to what precedes, Il. 1.181, Il. 7.34; correl. to ὡς, Il. 3.300, Il. 6.477; like αὔτως, ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων, ‘just as you do,’ i. e. in vain, Il. 17.75, Il. 20.12; just, as you see, Od. 1.182, Od. 2.28 (according to Aristarchus ὧδε never means hither in Homer); to such a degree, Il. 12.346.

ὧδε

demonstr. adv. of ὅδε·
- Iof Manner, in this wise, so, thus, and (more strongly) so very, so exceedingly, Hom., etc.:— ὧδε is answered by ὡς, so . ., as . ., Hom.; followed by a relat., τίς ὧδε τλησικάρδιος, ὅτῳ . . ; Aesch.; ὧδέ πως somehow so, Xen., etc.
- - 2of Condition, πρόμολʼ ὧδε come forth just as thou art, at once, Hom.
  - 3of something following, thus, as follows, Hom.; ὧδʼ ἠμείψατο Soph.
  - 4c. gen., ὧδε γένους thus off for family, Eur.
- IIof Place, hither, here, Soph., Theocr.

Menu

Word wheel

ὧδε

Saved

Recent