Ὠκεανῖτις
Ὠκεαν-ῖτις, ιδος, ἡ,
- daughter of Ocean, Verg. G. 4.341.
- II Adj. of, in, from the Ocean, Θούλη AP 4.3b.8 (Agath.); ὠ. θάλασσα, = ὠκεανός II, D.H. 1.3.
- 2 ἡ Ὠκ. (sc. γῆ) the shore of Ocean, Str. 1.2.28.
Ὠκεανῖτις, ίτιδος [ᾰῑτῐδ] adj. f. c. le préc. Anth. 4, 3, 54 ; Ὠ. θάλασσα, DH. 1, 3, l’Océan ; ἡ Ὠ. (s. e. γῆ) Str. 35, le rivage de l’Océan.
Étym. Ὠκεανός.
Ὠκεανῖτις, ιδος, fem. zu ὠκεανίτης.
Ὠκεανῖτις
Ὠκεᾰνῖτις, ιδος,
- 1= ὠκεᾰνίς, Anth.
- 2ἡ ὠκ, (sub. γῆ) the shore of ocean, Strab.