ῥιζοφοίτητος
ῥιζοφοίτητος, coming from a root
ῥιζο-φοίτητος, ον,
- coming from a root, φλέβες φοίνικος Chaerem. 39.
ῥιζο·φοίτητος, ος, ον, qui provient de la racine, Chærém. (Th. H.P. 5, 9, 5).
Étym. ῥ. φοιτάω.
ῥιζοφοίτητος, aus der Wurzel hervorkommend, nach Schneider f.l. statt ῥιζόφυτος, Chaeremon. bei Theophr. H. Pl. 5.9.5.