ῥιζικός
ῥιζικός, of or for the root
ῥιζ-ικός, ή, όν,
- of or for the root, λόγος Plu. in Hes. 84.
ῥιζικός, ή, όν, de la racine, Plut. fr. 49.
Étym. ῥίζα.
ῥιζικός, zur Wurzel gehörig, Plut. frg. 49.