ῥιζοπαγής
ῥιζοπαγής, firmly rooted
ῥιζο-πᾰγής, ές, (πήγνυμι)
- firmly rooted, Nonn. D. 2.247.
ῥιζο·παγής, ής, ές [ᾰ] solidement enraciné, Nonn. D. 2, 247.
Étym. ῥίζα, πήγνυμι.
ῥιζοπαγής, ές, festgewurzelt, Nonn. D. 2.247.