ῥινοτόρος
ῥινοτόρος, shield-piercing
ῥῑνο-τόρος, ον, (ῥινός)
- hide-piercing, shield-piercing, of Ares, Il. 21.392, Hes. Th. 934; θύρσος Nonn. D. 45.288, etc.
ῥινο·τόρος, ος, ον [ῑ] qui perce le cuir des boucliers, ép. d’Arès, Il. 21, 392 ; Hés. Th. 934 ; Nonn. D. 45, 288, etc.
Étym. ῥινός, τείρω.
ῥινοτόρος, [ῑ], die Haut oder den Schild durchbohrend ; Ares, Il. 21.392 ; Hes. Th. 934 ; sp.D., wie Nonn. D. 45.288 ; αἰχμή, Paul.Sil. ecphr. 1.24.
ῥινοτόρος
[ῥινός + τορέω.]
Piercer of shields.
Epithet of Ares Il. 21.392.
ῥινοτόρος (τορέω): shield-piercing, Il. 21.392†.
ῥινοτόρος
ῥῑνο-τόρος, ον,
τείρω
- shield-piercing, Il., Hes.