ῥιπίς
ῥιπίς, a fan for raising the fire
ῥῑπ-ίς, ίδος, ἡ, (ῥίψ)
- fan for raising the fire, Ar. Ach. 669, 888; ῥ. δʼ ἐγείρει . . Ἡφαίστου κύνας, i.e. the slumbering flames, Eub. 75.7; πτερίνα ῥ. AP 6.306 (Aristo).
- II ladyʼs fan, Stratt. 56, AP 6.290 (Diosc.), D.H. 7.9.
- III = ῥίψ, Crates Com. 13.
- IV ῥιπίρ (prob. Elean)· ῥιπίς, τὸ πλέγμα, ἢ ἐκ σχοίνου πέτασος. Ἀττικοὶ δὲ ῥιπίδα, ᾧ τὸ πῦρ καίουσι· καὶ τραπέζας οὕτω λέγουσι, Hsch.; Elean ῥιπίρ also in Inscr.Olymp. 718, perh. = δίσκος, quoit, unless it is a pr. n.
- V ῥιπίς· τοῦ σκέλους τὸ ἀκροκώλιον, Hsch. [The acc. ῥιπῖδα occurs in AP 6.306 (Aristo); but ῥιπίδα, -ίδι in Ar., etc.]
ῥιπίς, ίδος (ἡ) [ῑπῐδ]
1 éventail, Stratt. (Com. fr. 2, 786) ; DH. 7, 9 ; Anth. 6, 290 ||
2 soufflet pour souffler le feu ; Ar. Ach. 669, 888 ; Eub. 3, 242 Meineke ; Anth. 6, 306 ||
➳ [ῑδ] Anth. 6, 306 ; cf. Drac. 23.
Étym. ῥίπτω.
ῥιπίς, [ρῑ], ίδος, ἡ,
1) der Fächer, um Feuer damit anzufachen ; Ar. Ach. 641, 853 ; Eubul. bei Ath. III.108b ; πτερίνα, Aristo 1 (VI.306); dah. auch der Blasebalg.
2) der Fächer, sich damit zu fächeln, abzukühlen ; καὶ σκιάδιον, Dion.Hal. 7.9 ; πρηεῖα, Diosc. (VI.290). – Auch = ῥίψ, Matte, geflochtene Decke, Hesych. lakonisch ῥιπίς, der auch ῥιπίς durch τοῦ σκέλους τὸ ἀκροκώλιον erklärt.
1) der Fächer, um Feuer damit anzufachen ; Ar. Ach. 641, 853 ; Eubul. bei Ath. III.108b ; πτερίνα, Aristo 1 (VI.306); dah. auch der Blasebalg.
2) der Fächer, sich damit zu fächeln, abzukühlen ; καὶ σκιάδιον, Dion.Hal. 7.9 ; πρηεῖα, Diosc. (VI.290). – Auch = ῥίψ, Matte, geflochtene Decke, Hesych. lakonisch ῥιπίς, der auch ῥιπίς durch τοῦ σκέλους τὸ ἀκροκώλιον erklärt.
ῥιπίς
ῥῑπίς, ίδος, ἡ,
ῥίψ
- Ia fan for raising the fire, Ar.
- IIa ladyʼs fan, Anth.