ῥοίζημα
ῥοίζημα, a rushing, whirring noise
ῥοίζ-ημα, ατος, τό,
- rushing, whirring noise or motion, as of birds, Ar. Av. 1182 (pl.), cf. Luc. Musc. Enc. 2; στεροπᾶς Id. JTr. 1; of the planetary spheres, Iamb. VP 15.65 (pl.); τραγικῷ -ήματι ῥήξατο φωνήν AP 5.221 (Agath.).
ῥοίζημα, ατος (τὸ) sifflement d’un corps qui fend l’espace, d’où mouvement impétueux, impétuosité, Ar. Av. 1182 ; Luc. J. tr. 1, etc.
Étym. ῥοιζέω.
ῥοίζημα, τό, das Geräusch, Gesause, womit ein Körper sich bewegt, u. die Schnelligkeit, Heftigkeit, Gewalt der Bewegung, wie Ar. von Vögeln, ῥύμῃ τε καὶ πτεροῖσι καὶ ῥοιζήμασιν αἰθὴρ δονεῖται, Av. 1182 ; vgl. Luc. musc. encom. 2 ; στεροπᾶς, Iov. Trag. 1 ; auch übertr., τραγικόν, Agath. 10 (V.222).
ῥοίζημα
from ῥοιζέω
ῥοίζημα, ατος, τό,
- a rushing, whirring noise or motion, as of birds, Ar.