ῥοιζέω
ῥοιζέω, to whistle
ῥοιζ-έω, Ion. and Ep. impf. ῥοίζεσκε Hes. Th. 835: aor. ἐρροίζησα Opp. (v. infr.), Ep. ῥοίζησα Il. 10.502:—Pass., v. infr.: (ῥοῖζος):—
- whistle, Il. l.c.; of a snake, hiss, Hes. l.c., A.R. 4.129, etc.; ἑὸν νόμον ἐρροίζησε Opp. H. 1.563; of birds, rush or whirr through the air, Luc. Am. 22, cf. Arist. HA 535b27: in late Prose, shoot an arrow, LXX 4 Ki. 13.17 (cod. A); of a stream, ib. Ca. 4.15:—so in Pass., ἰῶν τηλόθεν ῥοιζουμένων Lyc. 1426, cf. 1325, Orac. in App.Anth. 6.140.10; τάχʼ ἂν ἐρροίζητο διʼ αἰθέρος AP 11.106 (Lucill.); of a stream, Orac.Chald. 109.
ῥοιζέω-ῶ (f. inus., ao. ἐρροίζησα, pf. inus. ; pass. pl. q. pf. ἐρροιζήμην)
1 grincer, siffler, Il. 10, 502 ; Hés. Th. 835 ; A. Rh. 4, 129 ; avec un acc. Opp. H. 1, 563 ||
2 voler à travers en sifflant, d’où traverser d’un vol impétueux, acc. Luc. Am. 22, etc. ||
Moy. traverser d’un vol impétueux, Lyc. 1426 ; Anth. 11, 106 ||
➳ Act. impf. 3 sg. épq. ῥοίζει, A. Rh. 4, 129. Impf. itér. 3 sg. ῥοίζασκε (var. -εσκε) Hés. Th. 835. Ao. poét. ῥοίζησα Il. 10, 502.
Étym. ῥοῖζος.
ῥοιζέω, rauschen, saufen, schwirren, pfeifen ; Il. 10.502, Hes. Th. 835 hat dazu, wie von ῥοίζω, die Iterativform ῥοίζεσκε gebildet ; von der Schlange, zischen, Ap.Rh. 4.129 ; Lycophr. 217 ; Opp. ἑὸν νόμον ἐρροίζησε, Hal. 1.563 ; – auch = mit Heftigkeit so bewegen, daß es rauscht, Sp., wie Luc.; οἱ ἀέρια ῥοιζοῦντες ὄρνεις, die durch die Luft rauschenden Vögel, amor. 22 ; τὸ ῥοιζούμενον, das mit rauschender Schnelligkeit Bewegte, Nicomach.; Lycophr. 1426.
ῥοιζέω
[ῥοῖζος.]
To whistle Il. 10.502.
ῥοιζέω , aor. ῥοίζησε: whistle, Il. 10.502†.
ῥοιζέω,
ῥοῖζος
- to whistle, Lat. stridere, Il.; of a snake, to hiss, Hes.:—Pass. to rush through the air, ἐρροίζητο (3rd sg. plup.) Anth.