Logeion | αἰθέριος

αἰθέριος, α, ον, also ος, ον E. Fr. 839.10, Arist. Mu. 392a31:—

of αἰθήρ or the upper air, hence,
- - 1 high in air, on high, A. Pr. 158 (anap.), Th. 81, S. OC 1082, etc.; αἰθερία ἀνέπτα flew up into the air, E. Med. 440, cf. Andr. 830; αἰ. γῆ, of the moon, Pythag. ap. Simp. in Cael. 511.26: epith. of Zeus, Arist. Mu. 401a17.
  - 2 ethereal, heavenly, φύσις Parm. 10.1; οἱ αἰ. Hierocl. in CA 27 P. 484M.; γονή E. Fr. l.c. Adv. -ίως Iamb. Myst. 1.9.—Trag. only in lyr.

I

1 que está en lo alto, en el cielo, celeste κόνις A.Th.81, κίνυγμα A.Pr.158, νεφέλα S.OC 1082, cf. nubis, nimbus, aura Lucr.4.182, Verg.Aen.8.608, Ou.AA 2.59, Lucr.3.405, Verg.G.2.292, αἰ. οἰωνός A.R.2.1254, ζῷα S.E.M.9.87, δεσμοί Nonn.D.47.449, μύκημα Nonn.D.38.38, ἅρμα del carro del Sol (cf. I 2), Nonn.D.38.413

• αἰ. γῆ la luna Pythag.B 37, ταύτην (σεληνιακὴν σφαῖραν) γὰρ αἰθερίαν γῆν καλεῖσθαι παρ' Αἰγυπτίοις Porph.in Tim.16

• como pred. αἰθερία δ' ἀνέπτα voló hacia lo alto E.Med.440, cf. Pi.Fr.52na.18, πάλλε πόδ' αἰθέριον ref. una danza etérea, e.d., ligera, E.Tr.325.

2 en sent. divino que vive en el cielo, celestial προσέχετε τὸν νοῦν τοῖς ἀθανάτοις ἡμῖν, τοῖς αἰὲν ἐοῦσιν, τοῖς αἰθερίοις prestadnos atención a los inmortales, los eternos, los celestiales Ar.Au.689, μετὰ δὲ τὴν αἰθέριον καὶ θείαν φύσιν Arist.Mu.392^a31, de Zeus, Arist.Mu.401^a17, IG l.c., Hell.10.20 nota 6 (Mileto), Musae.8, cf. Ou.Ib.474, πύλας ... Οὐλύμποιο αἰθερίας A.R.3.160, cf. Verg.Aen.6.579

• de Bizante αἰθέριον βλάστημα Nonn.D.3.366, ψυχὴν αἰθερείαις αἰῶσι θέτο IChr.M.5.7 (III d.C.)

• etéreo, divino γονή E.Fr.839.10, aetheriusque Platon Manil.1.774

• subst. οἱ αἰθέριοι Hierocl.in CA 27, cf. supra Ou.Ib.474.

3 en sent. fil. relativo al elemento éter, etéreo εἴσῃ δ' αἰθερίαν τε φύσιν τά τ' ἐν αἰθέρι πάντα σήματα Parm.B 10.1, φλογὸς αἰθέριον πῦρ Parm.B 8.56, cf. B 1.13, aetherius ignis Ou.Fast.1.473, αἰθέριον μένος Emp.B 115.9, δῖνος Ar.Nu.380, εἴτε γαρ πύρινά ἐστι τὰ ἄστρα, εἴτε αἰθέρια Gem.17.15.

II adv. -ως en el éter op. ἀερίως Iambl.Myst.1.9

• purísimamente, EM α 475.

αἰθέριος, α, ον :

1 de nature éthérée ou céleste, Eur. fr. 836 Nauck ||

2 qui s’avance, s’élève ou brille dans les airs, Soph. O.C. 1082 ; Eur. Med. 440, etc. ; αἰθέριον κίνυγμα, Eschl. Pr. 158, figure suspendue dans les airs ||

➳ Fém. -ιος, Eur. fr. 836 Nauck.

Étym. αἰθήρ.

αἰθέριος -α -ον [αἰθήρ] in of van de hemel, lucht: διὰ … αἰθερίας … πλακός door de hemelse vlakte Eur. El. 1349; αἰθερίαν … φύσιν de hemelse natuur Parm. B 10.1; pred.: αἰθερία … ἀνέπτα ze is de lucht in gevlogen Eur. Med. 440.

αἰθέριος, α, ον (Arist. mund. 2 ἡ αἰθέριος φύσις), ätherisch, κόνις, zum Himmel sich erhebender Staub, Aesch. Spt. 81 ; νεφέλαι Soph. O.C. 1084 ; νέφος Ar. Av. 776 ; oft Eur., αἰθερία ἀνέπτα, zum Aether ; πάλλε πόδʼ αἰθέριον Tr. 325 ; αἰθερία πέτρα Suppl. 989, der hohe Fels ; sp.D. Seltener in Prosa, Tim.Locr. 96c ; πῦρ Plut. Lys. 12 ; ὕδωρ aqu. et ign. 3.

αἰθέριος ]σφιν ἔγειρον[ ]αἰθέριʼ ἑλικ[ (Snell: αἰθέρι Zuntz.) Πα. 13a. 18.

etéreo, que habita el éter

a de divinidades

σε, μέγιστε, αἰθέριε, κλῄζω
a ti, el más grande, etéreo, te invoco P III 213

ἀφρογενὴς Κυθέρεια ..., αἰθερία
nacida de la espuma, Citerea, etérea P IV 2916

ἵνα μοι ἦν ὑπήκοος πᾶς δαίμων οὐράνιος καὶ αἰθέριος
para que me sirva todo demon celestial y etéreo P V 166

b de elementos diversos

ὦ μέγα, μέγιστον ... σχῆμα κόσμου ... αἰθέριον
oh grande, muy grande, etérea forma del cosmos P IV 1140

ἑπτὰ [δὲ παρθενικαὶ κατε]κοίμισαν αἰθέριον πῦρ
y siete vírgenes apagaron el etéreo fuego SM 88 8

αἰθέριον δρόμον εἱλίσσων
tú que haces girar el curso etéreo P V 404 P VII 671

αἰθερίοισι τρίβοισι μέγαν πόλον ἀμφιελίσσων
tú que haces girar el gran polo por etéreos caminos P IV 1959 P IV 438 P VIII 76

αἰθέριος αἰθήρ

of or in the upper air, high in air, on high, Aesch., Soph., etc.; αἰθερία ἀνέπτα flew up into the air, Eur.

Menu

Word wheel

αἰθέριος

Saved

Recent