αἰθαλίων
αἰθαλίων, swarthy, dusky
αἰθαλ-ίων, ωνος, prob.
- = αἰθαλόεις II.2, τέττιγες Theoc. 7.138.
parduzco, tostado
τέττιξ
αἰθαλίων, ωνος [ᾰ] adj. m. brûlé ou noirci par le soleil, Thcr. Idyl. 7, 138.
Étym. αἴθαλος.
αἰθαλίων
αἴθαλος
- epith. of the τέττιξ, swarthy, dusky, Theocr.