βήξ
βήξ, a cough
Could not find βῆχα in Logeion dictionaries.
βῆχα Noun: feminine accusative singular of βήξ
βήξ, βηχός,
- cough, ὁ, Th. 2.49; ἡ, Hp. Prog. 14, Phryn.Com. 60, Arist. de An. 420b33, Thphr. HP 3.18.3.
tos
ἰσχυρός
ξηρή
ὀξείη
σκληρή
σπασμώδης
ἐνδελεχής
• como ejemplo de sonido no significativo, Arist.de An.420b33, cf. Thphr.HP 3.18.3,
πρός βῆκα
contra la tos
•Origen onomat.
βήξ, βηχός (ἡ ou ὁ) toux ||
➳ ἡ β. Phryn. com. (Ath. 53a) ; Arstt. An. 2, 8, 11 ; Th. H.P. 3, 18, 3 ; ὁ β. Thc. 2, 49 ; genre incert. Hpc. Progn. 41 ; Aph. 1247.
Étym. cf. βήσσω.
βήξ, βηχός, ἡ, der Husten, Arist. de an. 2.8 u. Sp.; als masc., μετὰ βηχὸς ἰσχυροῦ Thuc. 2.49, u. sonst ; s. Lobeck Paralip. p. 101.
βήξ
βήσσω
- a cough, Thuc.