πυρετός
πυρετός, burning heat, fiery heat
πῠρετ-ός, ὁ, (πῦρ)
- burning heat, fiery heat, φέρει πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν (sc. Sirius) Il. 22.31.
- II fever, Hp. Aph. 2.26, Ar. V. 1038 (pl.), etc.; θνήσκειν ἐκ π. Epigr.Gr. 247 (Mysia); π. ἀμφημερινοί, τριταῖοι, τεταρταῖοι, quotidian, tertian, quartan fevers, Pl. Ti. 86a, etc. (v. sub. vocc.); διαλείποντες Arist. Pr. 866a23.
πυρετός, οῦ (ὁ) [ῠ]
1 chaleur ardente, ardeur, Il. 22, 31 ||
2 fièvre, Ar. Vesp. 1038 ; Plat. Tim. 86a ; Arstt. Probl. 1, 55, 3.
Étym. πῦρ.
πυρετός, ὁ, brennende Hitze, Glühhitze ; vom Sirius sagt Hom. φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν, Il. 22.31 ; – gew. Fieberhitze, Fieber, Ar. Vesp. 1038 u. in Prosa, wie Plat. Phaed. 105c.
πυρετός
-οῦ, ὁ
[πῦρ.]
Fever Il. 22.31.
πυρετός : fever, Il. 22.31†.
πυρετός
πῠρετός, οῦ, ὁ,
πῦρ
- Iburning heat, fiery heat, Il.
- IIfeverish heat, a fever, Ar., etc.