Word wheel

Inverse

Frequency

5086th

most frequent word

βήξ, a cough

βήξ, βηχός,

cough, ὁ, Th. 2.49; ἡ, Hp. Prog. 14, Phryn.Com. 60, Arist. de An. 420b33, Thphr. HP 3.18.3.

βήξ -χός, ἡ
• Morfologia: [ὁ Th.2.49; sg. ac. βῆκα PMag.7.203]

tos ἰσχυρός Th.l.c., ξηρή Hp.Epid.1.1, ὀξείη Hp.Int.8, σκληρή Hp.Morb.2.60, cf. Phryn.Com.64, σπασμώδης I.BI 1.662, ἐνδελεχής Plu.2.461b

• como ejemplo de sonido no significativo, Arist.de An.420^b33, cf. Thphr.HP 3.18.3, πρός βῆκα contra la tos, PMag.l.c.
•Origen onomat.

βήξ, βηχός (ἡ ou ὁ) toux ||

➳ ἡ β. Phryn. com. (Ath. 53a) ; Arstt. An. 2, 8, 11 ; Th. H.P. 3, 18, 3 ; ὁ β. Thc. 2, 49 ; genre incert. Hpc. Progn. 41 ; Aph. 1247.

Étym. cf. βήσσω.

βήξ βηχός, ἡ, onomat.?, hoest.

βήξ, βηχός, ἡ, der Husten, Arist. de an. 2.8 u. Sp.; als masc., μετὰ βηχὸς ἰσχυροῦ Thuc. 2.49, u. sonst ; s. Lobeck Paralip. p. 101.

βήξ βήσσω