γάρ

γάρ (γε, ἄρα), causal Conj., used alone or with other Particles.

• • I introducing the reason or cause of what precedes, for, τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη· κήδετο γ. Δαναῶν Il. 1.56, etc.; but freq. in expl. of that wh. is implied in the preceding clause, πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα . . τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον 2.118, etc.: hence,
  • • • b in simple explanations, esp. after a Pronoun or demonstr. Adj., ἀλλὰ τόδʼ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει· Ἕκτωρ γ. ποτε φήσει 8.148, cf. Od. 2.163; ὃ δὲ δεινότατον . . ὁ Ζεὺς γ. . . Ar. Av. 514; ὃ δὲ πάντων ἀδικώτατον ἔδοξε· τῶν γὰρ προγε γραμμένων ἠτίμωσε καὶ υἱούς Plu. Sull. 31; freq. in introducing proofs or examples, μαρτύριον δέ· Δήλου γ. καθαιρομένης . . Th. 1.8; τεκμήριον δέ· οὔτε γ. Λακεδαιμόνιοι . . Id. 2.39, cf. D. 20.10, etc.; in full, τεκμήριον δὲ τούτου τόδε· αἱ μὲν γ. . . Hdt. 2.58; παράδειγμα τόδε τοῦ λόγου· ἐκ γ. . . Th. 1.2; δηλοῖ δέ μοι τόδε· πρὸ γ. . . ib. 3.
      • c to introduce a detailed description or narration already alluded to, ὅμως δὲ λεκτέα ἃ γιγνώσκω· ἔχει γ. [ἡ χώρα] πεδία κάλλιστα . . X. An. 5.6.6, etc.
      • d in answers to questions or statements challenging assent or denial, yes, . ., no, . ., οὔκουν . . ἀνάγκη ἐστί;—ἀνάγκη γ. οὖν, ἔφη, ay doubtless it is necessary, X. Cyr. 2.1.7, cf. §§ 4 and 13; indicating assent, ἔχει γ. Pl. Phdr. 268a; ἱκανὸς γ., ἔφη, συμβαίνει γ., ἔφη, Id. R. 502b, 502c, cf. Ap. 41a, etc.; οὔκουν δὴ τό γʼ εἰκός.—οὐ γ.: Id. Phdr. 276c.
    • 2 by inversion, preceding the fact explained, since, as, Ἀτρεΐδη, πολλοὶ γ. τεθνᾶσιν Ἀχαιοί . . τῷ σε χρὴ πόλεμον παῦσαι Il. 7.328; χρόνου δὲ οὐ πολλοῦ διελθόντος (χρῆν γ. Κανδαύλῃ γενέσθαι κακῶς) ἔλεγε πρὸς τὸν Γύγην τοιάδε, Γύγη, οὐ γ. σε δοκέω πείθεσθαι . . (ὦτα γ. τυγχάνει κτλ.) , ποίει ὅκως . . Hdt. 1.8. cf. 6.102, al.; εἶεν, σὺ γ. τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν; Pl. Phd. 117a; the principal proposition is sts.
    • • b blended with the causal one, τῇ δὲ κακῶς γ. ἔδεε γενέσθαι εἶπε, i.e. ἡ δέ (κακῶς γ. οἱ ἔδεε γενέσθαι) εἶπε Hdt. 9.109, cf. 1.24, 4.149, 200, Th. 1.72, 8.30.
      • c attached to the hypothet. Particle instead of being joined to the apodosis, οὐδʼ εἰ γ. ἦν τὸ πρᾶγμα μὴ θεήλατον, ἀκάθαρτον ὑμᾶς εἰκὸς ἦν οὕτως ἐᾶν, i.e. οὐδὲ γ. εἰ ἦν . ., S. OT 255.
      • d repeated, οὐ γ. οὖν σιγήσομαι· ἔτικτε γ. . . Id. OC 980, cf. Ant. 659 sq., 1255.
    • 3 in elliptical phrases, where that of which γάρ gives the reason is omitted, and must be supplied,
    • • a freq. in Trag. dialogue and Pl., when yes or no may be supplied from the context, καὶ δῆτʼ ἐτόλμας τούσδʼ ὑπερβαίνειν νόμους;—οὐ γ. τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε [yes], for it was not Zeus, etc., S. Ant. 450, cf. OT 102, etc.; καλῶς γὰρ αὐτὸς ἠγάνισαι Pl. Smp. 194a; freq. in phrase ἔστι γ. οὕτω [yes], for so it is, i. e. yes certainly: λέγεταί τι καινόν; γένοιτο γ. ἄν τι καινότερον ἢ . .; [why,] could there be . . ? D. 4.10; with negs., Ar. Ra. 262 τούτῳ γ. οὐ νικήσετε [do so], yet shall ye never prevail by this means: for ἀλλὰ γ., v. infr. II.1.
      • b to confirm or strengthen something said, οἵδʼ οὐκέτʼ εἰσί· τοῦτο γάρ σε δήξεται [I say this], for it will sting thee, E. Med. 1370: after an Exclamation, ὦ πόποι· ἀνάριθμα γ. φέρω πήματα S. OT 168 (lyr.), cf. E. Hel. 857.
      • c in conditional propositions, where the condition is omitted, else, οὐ γ. ἄν με ἔπεμπον πάλιν (sc. εἰ μὴ ἐπίστευον) X. An. 7.6.33; γίνεται γ. ἡ κοινωνία συμμαχία for in that case, Arist. Pol. 1280b8.
    • 4 in abrupt questions, why, what, τίς γ. σε θεῶν ἐμοὶ ἄγγελον ἧκεν; why who hath sent thee? Il. 18.182; πῶς γ. νῦν . . εὕδουσι; 10.424; πατροκτονοῦσα γ. ξυνοικήσεις ἐμοί; what, wilt thou . . ? A. Ch. 909: generally, after interrog. Particles, ἦ γ. . .; what, was it . . ? S. OT 1000, 1039, etc.; τί γ.; quid enim? i. e. it must be so, Id. OC 539, 542, 547, etc.; τί γ. δή ποτε; D. 21.44; also πῶς γ.; πῶς γ. οὔ;, v. πῶς.
    • 5 to strengthen a wish, c. opt., κακῶς γ. ἐξόλοιο O that you might perish ! E. Cyc. 261; cf. αἴ, εἰ, εἴθε, πῶς.
  • II joined with other Particles:
  • • 1 ἀλλὰ γ. where γάρ gives the reason of a clause to be supplied between ἀλλά and itself, as ἀλλʼ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ . . but [far otherwise], for . ., Il. 15.739; ἀλλὰ γὰρ ἥκουσʼ αἵδʼ ἐπὶ πρᾶγος πικρόν but [hush], for . ., A. Th. 861; ἀλλʼ οὐ γ. σʼ ἐθέλω . . but [look out] for . ., Il. 7.242; in full, ἀλλʼ οὐ γάρ σφιν ἐφαίνετο κέρδιον εἶναι μαίεσθαι προτέρω, τοὶ μὲν πάλιν αὖτις ἔβαινον Od. 14.355; ἀλλʼ, οὐ γ. ἔπειθε, διδοῖ τὸ φᾶρος Hdt. 9.109.
    • 2 γ. ἄρα for indeed, Pl. Prt. 315d, Smp. 205b.
    • 3 γ. δή for of course, for you know, Il. 2.301, 23.607, Hdt. 1.34, 114, etc.; φάμεν γ. δή yes certainly we say so, Pl. Tht. 187e, cf. 164d; οὐ γ. δή S. Ant. 46, etc.
    • 4 γ. νυ Od. 14.359.
    • 5 γ. οὖν for indeed, to confirm or explain, Il. 15.232, Hdt. 5.34, S. Ant. 489, 771, etc.; φησὶ γ. οὖν yes of course he says so, Pl. Tht. 170a; γ. οὖν δή Id. Prm. 148c, etc.; οὐ γ. οὖν ib. 134b; cf. τοιγαροῦν.
    • 6 γ. που for I suppose, esp. with negs., Id. R. 381c, Phd. 62d, etc.; οὐ γ. δήπου Id. Prt. 309c.
    • 7 γ. ῥα, = γὰρ ἄρα, Il. 1.113, al.
    • 8 γ. τε, 23.156; also τε γ. D. 19.159, Arist. Pol. 1333a2, al.
    • 9 γ. τοι for surely . ., E. Hel. 93, Supp. 564, etc.; οὐ γ. τοι Od. 21.172, etc.; cf. τοιγάρτοι.
• B POSITION: γάρ prop. stands after the first word in a clause, but in Poets it freq. stands third or fourth, when the preceding words are closely connected, as ὁ μὲν γὰρ . . S. Aj. 764; χἠ ναῦς γὰρ . . Id. Ph. 527; τό τʼ εἰκαθεῖν γὰρ . . Id. Ant. 1096; τὸ μὴ θέμις γὰρ . . A. Ch. 641, cf. 753: also in Prose, τὸ κατʼ ἀξίαν γὰρ . . Arist. EN 1163b11: sts. for metrical reasons, where there is no such connexion, as third (A. Ag. 222, 729, S. Ph. 219 (all lyr.)), fourth (Ar. Av. 1545); in later Com. fifth (Men. 462.2); sixth (Antiph. 26.22); seventh (Men. Epit. 531, Pk. 170, Athenio 1.5); once sixth in S., καιρὸς καὶ πλοῦς ὅδʼ ἐπείγει γὰρ κατὰ πρύμναν Ph. 1451.
• • • 2 inserted before the demonstr. -ί, as νυνγαρί for νυνὶ γάρ; cf. νυνί.
• C QUANTITY: γάρ is sts. long in Hom. metri gr., θήσειν γὰρ ἔτʼ ἔμελλεν Il. 2.39; φωνῆς γὰρ ἤκουσα h.Cer. 57.—In Att. always short: Ar. Eq. 366, V. 217, Lys. 20 are corrupt.

γάρ, (γὲ – ἄρα, vgl. die von den Alten angenommene Partikel τάρ u. τὲ ἄρα, z.B. Il. 1.8 τίς τάρ σφωε θεῶν ξυνέηκε statt τʼ ἄρ, Lehrs Quaestt. epp. p. 131 sq); von Hom. an die gebräuchlichste Causalpartikel, die gew. einen Grund od. eine Ursache angibt, auch eine Erläuterung od. Auseinandersetzung des Vorangegangenen einführt;
1) denn, zur Angabe der Ursache od. des Grundes sehr gew. Zu bemerken ist:
   a) der Grund mit γάρ steht dem zu begründenden Satze bisweilen voran, bes. in Anreden, Ἀτρείδη, πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι Ἀχαιοί, – ·τῷ σε χρὴ πόλεμον παῦσαι Il. 7.328, Atride, denn. viele Ach. sind gestorben, darum, d.i. da viele Ach. gestorben sind, mußt du, od. du mußt, denn ; Scholl. Aristonic. πολλοὶ γάρ : ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπὸ τοῦ γάρ αἰτιώδους εἰσέβαλεν ἀρχαϊκῶς ; Il. 23.627 οὐ γὰρ ἔτʼ ἔμπεδα γυῖα, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι ἀπὸ τοῦ γάρ ἦρκται, τὸ αἰτιατικὸν προτάξας ; vgl. 2.803, 7.73, 13.736 ; Od. 10.190 ὦ φίλοι, οὐ γάρ τʼ ἴδμεν ὅπῃ ζόφος οὐδʼ ὅπῃ ἠώς, οὐδʼ ὅπῃ ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶσʼ ὑπὸ γαῖαν οὐδʼ ὅπῃ ἀννεῖται· ἀλλὰ φραζώμεθα θᾶσσον εἴ τις ἔτʼ ἔσται μῆτις. ἐγὼ δʼ οὐκ οἴομαι εἶναι ; vor ὦ φίλοι 190 steht der unechte Vers 189 κέκλυτέ μευ μύθων, κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι ; über diesen Vers Scholl. Didym. κέκλυτε : Καλλίστρατός φησιν ὡς ὑπό τινος ὁ στίχος προτέτακται ἀγνοοῦντος τὸ Ὁμηρικὸν ἔθος, ὡς θέλει ἄρχεσθαι ἀπὸ τοῦ γάρ ; vgl. 10.174, 226. Eben so Flgde : Ζεῦ· τεαὶ γὰρ Ὁραι – ἀλλʼ, ὦ Κρόνου παῖ Pind. Ol. 4.1 ; ὦ παῖ Καμβύσεω – σὲ γὰρ θεοὶ ἐπορέωσι – σὺ νῦν Her. 1.124 ; bes. in Sätzen, die eine Aufforderung enthalten, wo der Grund davon vorausgeschickt wird. Auch in Parenthesen, wie εἶεν – σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων – τίχρὴ ποιεῖν ; Plat. Phaed. 117b ; καὶ ἐγὼ – ἔγνων γὰρ, ὅτι οὐκ ἤρεσεν – ἀλλά τοι, ἔφην Prot. 335a ; ἀκούσατε καὶ τάδε· ἐπὶ λείαν γὰρ ἐκπορεύσονται ὑμῶν τινες· οἴομαι οὖν βέλτιον εἶναι Xen. An. 5.1.8 ; so auch Sp.; vgl. Luc. Char. 10. – Bisweilen wird durch eine Art Attraktion das Subjekt des zu begründenden Satzes in den begründenden aufgenommen, τῶν δὲ πᾶν γὰρ ἦν τὸ πλῆθος μεταίτιον, οὐκ ἐδέκοντο τοὺς λόγους, = οἱ δέ, πᾶν γάρ, oder τῶν δὲ πᾶν τὸ πλῆθος, ἦν γάρ, Her. 4.200 ; τῶν δὲ Ἀθηναίων ἔτυχε γὰρ πρεσβεία – παροῦσα, καὶ ὡς ᾔσθοντο τῶν λόγων, ἔδοξεν αὐτοῖς Thuc. 1.72. Aehnl. ist γάρ in den Bedingungssatz gestellt, wo der bedingte eigtl. der begründende ist, Soph. O.R. 255 οὐδʼ εἰ γὰρ ἦν τὸ πρᾶγμα μὴ θεήλατον – εἰκὸς ἦν οὕτως ἐᾶν, für οὐδὲ γάρ, εἰ
   b) oft fehlt der zu begründende Satz u. ist aus dem Zusammenhange zu ergänzen ; γάρ entspricht dann gew. dem deutschen ja. Am häufigsten in Antworten, ἀλλὰ τίη μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός ; οἶδα γάρ, ich weiß sa, Il. 11.408 ; vgl. 17.221 ; καὶ δῆτʼ ἐτόλμας τούσδʼ ὑπερβαίνειν νόμους ; οὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε Soph. Ant. 400, ja ; denn Zeus war es nicht, der sie gebot, Zeus gebot sie ja nicht ; u. so oft Plat. ἔστι γὰρ οὕτω, allerdings, so ists. Auch in Conditionalsätzen, οὐ γὰρ ἄν ποτε πρώταισιν ὑμῖν ἀντέκυρσα Soph. O.C. 98, sonst (wenn das nicht wäre) wäre ich ja nicht euch zuerst begegnet ; so οὐ γὰρ ἄν με ἔπεμπον πάλιν πρὸς ὑμᾶς Xen. An. 7.6.33 ; Cyr. 8.2.21. – Ferner in Einwendungen, τούτῳ γὰρ οὐ νικήσετε Ar. Ran. 255, damit freilich werdet ihr nichts ausrichten ; vgl. Eur. Cycl. 585 ; ironisch, σὺ γὰρ ἐν ἀνδρὸς λόγῳ, ja freilich du, Her. 3.120 ; συνῇδον γὰρ τοὺς Παιᾶνας Φιλίππῳ Aesch. 2.162.
   c) zuweilen enthält der mit γάρ eingeführte Satz nichtden eigentlichen Grund, sondern die Veranlassung zu dem vorangegangenen Ausspruch, οἵδʼ οὐκέτʼ εἰσί· τοῦτο γάρ σε δήξεται, das wird dir doch wehe tun, Eur. Med. 1370 ; so bes. bei Dichtern öfter ; ἰοὺ δύστηνε· τοῦτο γάρ σʼ ἔχω μόνον προσειπεῖν Soph. O.R. 1071 ; vgl. 167 ; φρόνει νιν ὡς ἥξοντα, τοῦτο γὰρ λόγου πολλοῦ καλῶς λεχθέντος ἥδιστον κλύειν Tr. 288.
2) nämlich, zur Erklärung und Auseinandersetzung des Vorhergehenden, φράσαι θέλω σοι πρῶτα τἀμαυτοῦ·τὸ γὰρ πρᾶγμʼ οὔτʼ ἔδρασα Soph. Ant. 238 ; διδάξω σʼ· ἢν γάρ O.R. 839. Bes. häufig in Sätzen, auf welche durch ein pron. od. adv. demonstr. hingewiesen wird ; ἀλλὰ τόδʼ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει· Ἕκτωρ γάρ ποτε φήσει Il. 8.148 ; πρίν μοι τύχη τοιάδʼ ἐπέστη· ἀνὴρ γάρ Soph. O.R. 779 ; ὧδε δὲ γνώσῃ ὅτι τἀληθῆ λέγω· εὑρήσεις γάρ Plat. Prot. 349d ; ἐκ τῶνδε δὲ σκόπει· εἰ γάρ Phaed. 67e. So bei Rednern sehr gew. nach δῆλον δέ, φανερὸν δέ, τεκμήριον δέ, σημεῖον δέ. Aehnl. ὃ δὲ δεινότατον πάντων, ὁ Ζεὺς γάρ Ar. Av. 514 ; τὸ δὲ πάντων σχετλιώτατον· οὓς γάρ Isocr. 8.53.
3) in der Frage : denn, meist so, daß es causal zu fassen ; Od. 10.383 ὦ Κίρκη, τίς γάρ κεν ἀνήρ, ὃς ἐναίσιμος εἴη, πρὶν τλαίη πάσσασθαι ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος, πρὶν λύσασθʼ ἑτάρους καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι, ich werde nicht essen, denn welcher Mann usw.; vgl. 10.501 τίς γάρ, 10.337 πῶς γάρ, 15.509 πῇ γάρ ; Il. 18.182, 10.424, 1.123, 10.61. Dieser Sprachgebrauch ist im Wesentlichen nicht verschieden von dem unter 1a betrachteten ; das Eine ist nur die Frageform des Anderen ; Scholl. Od. 10.501 τίς γάρ : ἀπὸ τοῦ γάρ ἤρξατο, aus Aristonic.; Scholl. Didym. zu Il. 18.182 Ἶρι θεά, τίς γάρ σε θεῶν ἐμοὶ ἄγγελον ἧκεν : ἡ ἑτέρα τῶν Ἀριστάρχου διὰ τοῦ τ, τίς τάρ σε. μήποτε δὲ ἀμείνων ἡ προτέρα, παρόσον σύνηθες Ὁμήρῳ ἀπὸ τοῦ γάρ ἄρχεσθαι, Häufig bes. Tragg. u. inatt. Prosa ἦ γάρ ; οὐ γάρ ; τί γὰρ ἄλλο ; τί γὰρ οὔ ; πῶς γὰρ οὔ ; auch ohne diese Fragewörter, ποιμὴν γὰρ ἦσθα ; warst du denn ein Hirt, d.i. du warst also ein Hirt ? Soph. O.R. 1029 ; ὄλωλε γὰρ δύστηνος ; O.C. 1579 ; δοκῶ γάρ σοι παίζειν ; Plat. Phaedr. 234d ; οὐ γὰρ ἀπέκτεινεν αὐτὸν οὗτος ὁ ἐμὸς πατήρ Xen. Cyr. 3.1.38. Bes. macht τί γάρ oft einen Uebergang zu einer andern Frage ; zuweilen geradezu : freilich, allerdings ; οὐ γὰρ μέμνημαι ; Xen. Cyr. 1.6.12, sollte ich mich denn nicht erinnern, d.i. freilich erinnere ich mich. Aehnl. in Wünschen u. Flüchen ; so Hom. αἲ γάρ, εἰ γάρ, wenn denn doch ; εἰ γάρ τοι Od. 17.513 ; αἲ γάρ 19.309 ; αἲ γὰρ δή Il. 4.189, Od. 9.523 ; κακῶς γὰρ ἐξόλοιο, daß dich denn doch der Henker hole, Eur. Cycl. 261 ; εἰ γὰρ ἐν τούτῳ εἴη Plat. Prot. 310d ; εἰ γὰρ ὤφελον Rep. IV.432c. Auch in Befehlen, σὺ γάρ, ἔφη, πρῶτος ἐν τῇ οἰκίᾳ σου ποίησον δημοκρατίαν, ei, so richte du doch zuerst –, Plut. Lyc. 19. – Verbindungen mit anderen Partikeln, ἀλλὰ γάρ, s. ἀλλά ; – καὶ γάρ, denn auch – ja, καὶ γάρ τε Il. 1.63 ; – γὰρ ἄρα, nun denn ja, Plat. Prot. 315c ; – γὰρ δή, denn – einmal ; ἐκ γὰρ δή μʼ ἀπάτησε, denn er hat mich einmal betrogen, Il. 9.375 ; auch : denn schon, denn nunmehr ; γὰρ δήπου, denn doch wohl ; – γάρ νυ, denn ja, Od. 14.359 ; γάρ νύ τοι Sp. Ep.; – γὰρ οὖν, denn freilich, allerdings, bei unbedenklichen Behauptungen, Il. 15.232 u. sonst ; – γάρ που, denn wohl ; – γάρ ῥα, denn ja, Hom.; – γάρ τοι, denn wahrlich, denn fürwahr, Hom. u. A. Als pleonastisch läßt sich das γάρ Il. 23.9 nach Aristarch auffassen : Πάτροκλον κλαίωμεν· ὃ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων : Scholl. Aristonic. ὃ γὰρ γέρας : ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ τὸ γὰρ γέρας. ἢ περισσὸς ὁ γάρ. γάρ steht nie im Anfange eines Satzes, sondern gew. nach dem ersten Worte, u. meist nur dann, wenn dies mit dem folgenden eng verbunden ist, auch nach dem zweiten u. dritten, ὁ μὲν γάρ, ἐν τῷ φρονεῖν γάρ ; Dichter erlauben sich es noch weiter vom Anfange zu entfernen, bes. die Komiker, s. Menand. Meineke p. 7 ; ἀλλʼ ἐν γὰρ Τρώων πεδίῳ Il. 15.739 ; ὑμῖν δʼ ἐν γὰρ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν Il. 7.73. – Am Ende des Verses γάρ Il. 24.401, Od. 4.827, 6.221, 18.184, an der letzten Stelle αἰδέομαι γάρ Schluß einer Rede. – In der Arsis wird es bei Ep. zuweilen lang vor zwei Kürzen, s. Voß h.Cer. 57 ; seltener vor einer Länge, Od. 11.580 Λητὼ γὰρ ἥλκησε ; unsicher sind die Beispiele bei den Att., Ar. Eq. 366, Vesp. 217, Lys. 20.

γάρ

[γ(ε) ἄρ.]

• • 1

    Introducing the ground or reason for something said.

  • • a

      The γάρ clause following, for, since, seeing that Il. 1.55, 56, 63, 78, 81, 86, etc.: Od. 1.7, 29, 40, 78, 114, 152, etc.

    • b

      The γάρ clause coming first, since, seeing that Il. 2.803, Il. 12.326, Il. 13.736, Il. 15.739, Il. 23.156, etc.: Od. 1.301, 337, Od. 5.29, Od. 10.174, Od. 12.154, etc.

  • 2

    Introducing an explanation, reason, amplification, or analysis of something previously said (often with καί; see καί 3) Il. 1.9, 12, 80, 262, 295, 355, Il. 2.119, Il. 4.226, 301, Il. 8.148, Il. 10.352, Il. 12.322, etc.: Od. 1.33, 260, Od. 2.89, Od. 3.89, 362, Od. 4.86, Od. 6.164, Od. 9.319, 432 (the clause here introduced parenthetically), Od. 11.69, Od. 20.42, Od. 21.232, etc.

  • 3

    Introducing as a kind of interjection a question or expression with something of an abrupt effect (sometimes translatable, why . . ., well . . .): πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας ; Il. 1.123, ἦ γάρ κεν δειλὸς καλεοίμην Il. 1.293. Cf. Il. 10.61, Il. 15.201, Il. 18.182, etc.: πῶς γάρ με κέλεαι . . .; Od. 10.337, εἰ γάρ κεν σὺ μίμνοις Od. 15.545. Cf. Od. 8.159, Od. 10.383, Od. 14.115, Od. 15.509, Od. 16.222, etc.

    For αἲ γάρ, εἰ γάρ in wishes see αἴ 1, εἰ 2.b.

  • 4

    Idiomatically following the relative ὅς : ὃ γάρ κʼ ὄχʼ ἄριστον εἴη (for that . . .) Il. 12.344 = 357, ὃ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων Il. 23.9: ὃς γὰρ δεύτατος ἦλθεν Od. 1.286. Cf. Od. 17.172, Od. 24.190.

    So following ἵνα: ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι (for there . . .) Il. 10.127.

    And ὡς: ὡς γὰρ ἀνώγει (for so he bade) Il. 9.690, ὡς γὰρ ἔμοιγε (for so he was to me) Il. 24.68, etc.: ὡς γάρ οἱ μοῖρʼ ἐστὶ . . . (for this is his destiny, to . . .) Od. 5.41. Cf. Od. 8.79, Od. 20.282, etc. (In such cases the demonstrative ὥ (ὧς) is also read.)

γάρ particle, always in second or third position.

• 1 not joined with other particles.
• • a gives reason for what precedes. ἔστι δʼ ἀνδρὶ φάμεν ἐοικὸς ἀμφὶ δαιμόνων καλά. μείων γὰρ αἰτία O. 1.35 λάθα δὲ πότμῳ σὺν εὐδαίμονι γένοιτʼ ἄν. ἐσλῶν γὰρ ὑπὸ χαρμάτων πῆμα θνᾴσκει O. 2.19 (If a man had the qualities I describe, he would be celebrated.) ἴστω γὰρ ἐν τούτῳ πεδίλῳ δαιμόνιον πόδʼ ἔχων Σωστράτου υἱός (but cf. h infra) O. 6.8 ὄτρυνον νῦν ἑταίρους, Αἰνέα, . ἐσσὶ γὰρ ἄγγελος ὀρθός O. 6.90 ἀσκεῖται Θέμις ἔξοχʼ ἀνθρώπων (sc. in Aigina). ὅτι γὰρ πολὺ καὶ πολλᾷ ῥέπῃ, ὀρθᾷ διακρῖναι φρενὶ δυσπαλές because Aigina is a great commercial state — and is bound to reverence the rule of righteous dealing, Sandys O. 8.23 πάγον Κρόνου προσεφθέγξατο· πρόσθε γὰρ νώνυμνος O. 10.50 Ἱμέραν εὐρυσθενέʼ ἀμφιπόλει, σώτειρα Τύχα. τὶν γὰρ ἐν πόντῳ κυβερνῶνται θοαὶ νᾶες (cf. f infra) O. 12.3 ναυσιφορήτοις δʼ ἀνδράσι πρώτα χάρις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον· ἐοικότα γὰρ καὶ τελευτᾷ φερτέρου νόστου τυχεῖν P. 1.34 ἐμὲ δὲ χρεὼν φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακαγοριᾶν. εἶδον γὰρ Ἀρχίλοχον P. 2.54 “ἱκόμαν οἴκαδʼ . πεύθομαι γάρ νιν Πελίαν ἁμετέρων ἀποσυλᾶσαι βιαίως ἀρχεδικᾶν τοκέων” P. 4.109 ἔλπετο δʼ οὐκέτι οἱ κεῖνον γε πράξασθαι πόνον. κεῖτο γὰρ (δέρμα sc.) λόχμᾳ P. 4.244 μακρά μοι νεῖσθαι κατʼ ἀμαξιτόν· ὥρα γὰρ συνάπτει P. 4.247 θεόθεν ἐραίμαν καλῶν, δυνατὰ μαιόμενος ἐν ἁλικίᾳ. τῶν γὰρ ἀνὰ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μεκροτέρῳ ὄλβῳ τεθαλότα, μέμφομʼ αἶσαν τυραννίδων P. 11.52 ἵκετʼ ὀξείαις ἀνίαισι τυπείς· τὸ γὰρ οἰκεῖον πιέζει πάνθʼ ὁμῶς N. 1.53 ἔστα δὲ θάμβει δυσφόρῳ τερπνῷ τε μιχθείς. εἶδε γὰρ N. 1.56 ἵκεο Δωρίδα νᾶσον Αἴγιναν· ὕδατι γὰρ μένοντʼ ἐπʼ Ἀσωπίῳ μελιγαρύων τέκτονες κώμων νεανίαι N. 3.3 ἀπότρεπε αὖτις Εὐρώπαν ποτὶ χέρσον ἔντεα ναός· ἄπορα γὰρ λόγον Αἰκακοῦ παίδων τὸν ἅπαντά μοι διελθεῖν N. 4.71 εὔθυνʼ ἐπὶ τοῦτον, ἄγε, Μοῖσα, οὖρον ἐπέων εὐκλέα· παροιχομένων γὰρ ἀνέρων N. 6.29 ἀμπνέων τε πρίν τι φάμεν. πολλὰ γὰρ πολλᾷ λέλεκται, νεαρὰ δʼ ἐξευρόντα δόμεν βασάνῳ ἐς ἔλεγχον ἅπας κίνδυνος N. 8.20 ἀλλʼ ἐπέων γλυκὺν ὕμνον πράσσετε. τὸ κρατήσιππον γὰρ ἐς ἅρμʼ ἀναβαίνων αὐδὰν μανύει N. 9.4 ἔργα τε πολλὰ μενοινῶντες· δέδεται γὰρ ἀναιδεῖ ἐλπίδι γυῖα N. 11.45 οἱ μὲν πάλαι ῥίμφα παιδείους ἐτόξευον μελιγάρυας ὕμνους · ἁ Μοῖσα γὰρ οὐ φιλοκερδής τω τότʼ ἦν I. 2.6 ἔστι μοι θεῶν ἕκατι μυρία παντᾷ κέλευθος· ὦ Μέλισσʼ, εὐμαχανίαν γὰρ ἔφανας I. 4.2 δαπάνᾳ χαῖρον ἵππων. τῶν ἀπειράτων γὰρ ἄγνωτοι σιωπαί I. 4.30 προφρόνων Μοισᾶν τύχομεν, κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ . τόλμα γὰρ εἰκὼς θυμὸν ἐριβρεμετᾶν θηρῶν λεόντων ἐν πόνῳ I. 4.45 ἐμοὶ δὲ μακρὸν πάσας ἀναγήσασθʼ ἀρετάς· Φυλακίδᾳ γὰρ ἧλθον, ὦ Μοῖσα, ταμίας Πυθέᾳ τε κώμων I. 6.57 κώμαζʼ ἔπειτεν Στρεψιάδᾳ· φέρει γὰρ Ἰσθμοῖ νίκαν παγκρατίου I. 7.21 ἄλοχον εὐειδέα θέλων ἑκάτερος ἑὰν ἔμμεν. ἔρως γὰρ ἔχεν I. 8.29 τὸν αἰνεῖν ἀγαθῷ παρέχει· ἥβαν γὰρ οὐκ ἄπειρον ὑπὸ χειᾷ καλῶν δάμασεν I. 8.70 ἐν ζαθέῳ με δέξαι χρόνῳ . ὕδατι γὰρ ἐπὶ χαλκοπύλῳ ἦλθον ἔταις ἀμαχανίαν ἀλέξων Pae. 6.7 ἀγῶνα Λοξίᾳ καταβάντʼ εὐρὺν ἐν θεῶν ξενίᾳ. θύεται γὰρ ἀγλαᾶς ὑπὲρ Πανελλάδος Pae. 6.62 πιστὰ δʼ Ἀγασικλέει μάρτυς ἤλυθον ἐς χορὸν ἐσλοῖς τε γονεῦσιν ἀμφὶ προξενίαισι. τίμαθεν γὰρ (Wil.: τιμαθέντας Π.) Παρθ. 2. 42. ἀσκὸς δʼ οὔτε τις ἀμφορεὺς ἐλίνυεν δόμοις. πέλλαι γὰρ ξύλιναι πίθοι τε πλῆσθεν *fr. 104b. 5.* πρέπει δʼ ἐσλοῖσιν ὑμνεῖσθαι . τοῦτο γὰρ ἀθανάτοις τιμαῖς ποτιψαύει fr. 121. 3.
  • b gives an explanation of what precedes. αἴτει πανδόκῳ ἄλσει σκιαρόν τε φύτευμα . ἤδη γὰρ αὐτῷ ἀντέφλεξε Μήνα i. e. for by now all else was ready O. 3.19 νίσεται σὺν παισὶ Λήδας. τοῖς γὰρ ἐπέτρεπεν ἀγῶνα νέμειν O. 3.36 ζεῦξον ἤδη μοι σθένος ἡμιόνων . κεῖναι γὰρ ἐξ ἀλλᾶν ὁδὸν ἁγεμονεῦσαι ταύταν ἐπίστανται O. 6.25 ἅπαντας ἐν οἴκῳ εἴρετο παῖδα τὸν Εὐάδνα τέκοι· Φοίβου γὰρ αὐτὸν φᾶ γεγάκειν πατρός O. 6.49 ἄγνωμον δὲ τὸ μὴ προμαθεῖν. κουφότεραι γὰρ ἀπειράτων φρένες O. 8.61 χαρίτων νέμομαι κᾶπον· κεῖναι γὰρ ὤπασαν τὰ τέρπν O. 9.28 ἄνευ δὲ θεοῦ, σεσιγαμένον οὐ σκαιότερον χρῆμʼ ἕκαστον. ἐντὶ γὰρ ἄλλαι ὁδῶν ὁδοὶ περαίτεραι i. e. since we are gifted in different directions O. 9.104 τὰν ὀλβίαν Κόρινθον . ἐν τᾷ γὰρ Εὐνομία ναίει O. 13.6 ἀνάγνωτέ μοι Ἀρχεστράτου παῖδα . γλυκὺ γὰρ αὐτῷ μέλος ὀφείλων ἐπιλέλαθʼ O. 10.3 ἐρύκετον ψευδέων ἐνιπὰν ἀλιτόξενον. ἕκαθεν γὰρ ἐπελθὼν ὁ μέλλων χρόνος ἐμὸν καταίσχυνε βαθὺ χρέος O. 10.7 May my poetry be effective. Μοίσαις γὰρ ἀγλαοθρόνοις ἑκὼν Ὀλιγαιθίδαισίν τʼ ἔβαν ἐπίκουρος O. 13.96 τόνδε κῶμον ἐπʼ εὐμενεῖ τύχᾳ κοῦφα βιβῶντα. Λυδῷ γὰρ Ἀσώπιχον ἐν τρόπῳ ἐν μελέταις τʼ ἀείδων ἔμολον O. 14.17 καιρὸν εἰ φθέγξαιο, μείων ἕπεται μῶμος ἀνθρώπων. ἀπὸ γὰρ κόρος ἀμβλύνει αἰανὴς ταχείας ἐλπίδας P. 1.82 With the help of Artemis he mastered his horses. ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος χερὶ διδύμᾳ τίθησι κόσμον P. 2.9 νεφέλᾳ παρελέξατο ψεῦδος γλυκὺ μεθέπων . εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν Οὐρανιᾶν θυγατέρι Κρόνου P. 2.38 “αἷμά οἱ κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον· τότε γὰρ μεγάλας ἐξανίστανται Λακεδαίμονος” P. 4.48 Μοίσαισι δώσω καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ· μετὰ γὰρ κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν P. 4.68 “οὐ πρέπει νῷν χαλκοτόροις ξίφεσιν οὐδʼ ἀκόντεσσιν μεγάλαν προγόνων τιμὰν δάσασθαι. μῆλά τε γάρ τοι ἐγὼ καὶ βοῶν ξανθὰς ἀγέλας ἀφίημʼ” P. 4.148 κινηθμὸν ἀμαιμάκετον ἐκφυγεῖν πετρᾶν. δίδυμαι γὰρ ἔσαν” P. 4.209 ἀκηράτοις ἁνίαις . κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν P. 5.34 ἔχεις καὶ πεδὰ μέγαν κάματον λόγων φερτάτων μναμήιʼ· ἐν τεσσαράκοντα γὰρ πετόντεσσιν ἁνιόχοις ὅλον δίφρον κομίξαις P. 5.49 Ἡσυχία, τιμὰν Ἀριστομένει δέκευ. τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς ἐπίστασαι P. 8.6 “τὸ δὲ οἴκοθεν ἀντία πράξει. μόνος γὰρ ἐκ Δαναῶν στρατοῦ θανόντος ὀστέα λέξαις υἱοῦ” P. 8.52 θεῶν δʼ ὄπιν ἄφθονον αἰτέω, Ξέναρκες, ὑμετέραις τύχαις. εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ, πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ but ultimately it is god who is responsible for good fortune P. 8.73 Ἱπποκλέᾳ θέλοντες ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα· γεύεται γὰρ ἀέθλων P. 10.7 κώπαν σχάσον . ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων ἐπʼ ἄλλοτʼ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον P. 10.53 χρὴ δʼ ἐν εὐθείαις ὁδοῖς στείχοντα μάρνασθαι φυᾷ. πράσσει γὰρ ἔργῳ μὲν σθένος, βουλαῖσι δὲ φρήν N. 1.26 I had rather be generous to my friends than miserly. κοιναὶ γὰρ ἔρχοντʼ ἐλπίδες πολυπόνων ἀνδρῶν (but cf. Σ: ἐλπίδος ποτὲ διαπεσὼν τῆς ἴσης τύχοι ἂν ἀμοιβῆς) N. 1.32 κτείνοντʼ ἐλάφους ἄνευ κυνῶν δολίων θʼ ἑρκέων. ποσσὶ γὰρ κράτεσκε N. 3.52 τὸ δʼ ἐναντίον ἔσκεν· πολλὰ γάρ μιν παντὶ θυμῷ παρφαμένα λιτάνευεν N. 5.31 ἴχνεσιν ἐν Πραξιδάμαντος ἑὸν πόδα νέμων πατροπάτορος ὁμαιμίοις. κεῖνος γὰρ Ὀλυμπιόνικος ἐὼν N. 6.17 εὔδοξος ἀείδεται Σωγένης . πόλιν γὰρ φιλόμολπον οἰκεῖ N. 7.9 εἰ δὲ τύχῃ τις ἔρδων, μελίφρονʼ αἰτίαν ῥοαῖσι Μοισᾶν ἐνέβαλε· ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι N. 7.12 βασιλῆα δὲ θεῶν πρέπει δάπεδον ἂν τόδε γαρυέμεν ἡμέρᾳ ὀπί. λέγοντι γὰρ Αἰακόν μιν φυτεῦσαι N. 7.84 λευκανθέα σώμασι πίαναν καπνόν· ἑπτὰ γὰρ δαίσαντο πυραὶ νεογυίους φῶτας N. 9.24 ἴστω λαχὼν ὄλβον. εἰ γὰρ ἅμα κτεάνοις πολλοῖς ἐπίδοξον ἄρηται κῦδος, οὐκ ἔστι πρόσωθεν N. 9.46 ἀξιωθείην κεν Ἄργει μὴ κρύπτειν φάος ὀμμάτων. νικαφορίαις γὰρ ὅσαις †ἱπποτρόφον ἄστυ τὸ Προίτοιο θάλησεν† N. 10.41 ἴδεν Λυγκεὺς δρυὸς ἐν στελέχει ἡμένους. κείνου γὰρ ἐπιχθονίων πάντων γένετʼ ὀξύτατον ὄμμα N. 10.62 οὐκ ἀγνῶτες ὑμῖν ἐντὶ δόμοι οὔτε κώμων . οὐ γὰρ πάγος οὐδὲ προσάντης ἁ κέλευθος γίνεται, εἴ τις εὐδόξων ἐς ἀνδρῶν ἄγοι τιμὰς Ἑλικωνιάδων I. 2.33 ἐκ λεχέων ἀνάγει φάμαν παλαιὰν εὐκλέων ἔργων. ἐν ὕπνῳ γὰρ πέσεν I. 4.23 ἔστιν δʼ ἀφάνεια τύχας καὶ μαρναμένων . τῶν τε γὰρ καὶ τῶν διδοῖ I. 4.33 Homer has perpetuated the fame of Aias. τοῦτο γὰρ ἀθάνατον φωνᾶεν ἕρπει, εἴ τις εὖ εἴπῃ τι I. 4.40 We sing the praise of the victorious sons of Lampon. εἰ γάρ τις ἀνθρώπων πράσσει θεοδμάτους ἀρετὰς, ἐσχατιαῖς ἤδη πρὸς ὄλβου βάλλετʼ ἄγκυραν I. 6.10 τιμὰ δʼ ἀγαθοῖσιν ἀντίκειται. ἴστω γὰρ σαφὲς ἀστῶν γενεᾷ μέγιστον κλέος αὔξων I. 7.27 τὸ δὲ πρὸ ποδὸς ἄρειον ἀεὶ βλέπειν χρῆμα πάν. δόλιος γὰρ αἰὼν ἐπʼ ἀνδράσι κρέμαται I. 8.14 ἐπέων δὲ καρπὸς οὐ κατέφθινε· φαντὶ γὰρ ξύνʼ ἀλέγειν καὶ γάμον Θέτιος ἄνακτας I. 8.46 ἔλαθεν οὐδὲ τὸν εὐρυφαρέτραν ἑκαβόλον· ὤμοσε [γὰρ θ]εὸς (supp. Housman) Πα. 6. 112. ἐπεύχομαι εὐμαχανίαν διδόμεν. τυφλα[ὶ γὰρ] ἀνδρῶν φρένες, ὅστις ἄνευθʼ Ἑλικωνιάδων ἐρευνᾷ σοφίας ὁδόν Πα. 7 B. 18. Δαμαίνας παῖ, ἁγέο. τὶν γὰρ εὔφρων ἕψεται πρώτα θυγάτηρ ὁδοῦ Παρθ. 2. 67. The soul survives the body. τὸ γάρ ἐστι μόνον ἐκ θεῶν fr. 131b. 2.
  • c introduces narrative in elaboration of what precedes.—δέξαι τόνδε κῶμον. ψαύμιος γὰρ ἵκει ὀχέων, ὅς O. 4.10 ἔμαθε δὲ σαφές· εὐμενέσσι γὰρ παρὰ Κρονίδαις γλυκὺν ἑλὼν βίοτον, μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον P. 2.25 ἔσχε τοι ταύταν μεγάλαν ἀυάταν καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου P. 3.25 “φαμὶ διδασκαλίαν Χίρωνος οἴσειν. ἀντρόθε γὰρ νέομαι” P. 4.102 “δύνασαι δʼ ἀφελεῖν μᾶνιν χθονίων. κέλεται γὰρ ἑὰν ψυχὰν κομίξαι Φρίξος” P. 4.159 σπέρμʼ ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον ἆμαρ ἢ νύκτες· τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν P. 4.256 ἐπέγνω μὲν Κυράνα δικαιᾶν Δαμοφίλου πραπίδων. κεῖνος γὰρ ἐν παισὶν νέος P. 4.281 ἔχοντι τὰν (Κυράναν sc.) χαλκοχάρμαι ξένοι Τρῶες Ἀντανορίδαι. σὺν Ἑλένᾳ γὰρ μόλον P. 5.83 Ἀντίλοχος ἀναμείναις Μέμνονα. Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμʼ ἐπέδα P. 6.32 ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ . παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς P. 8.35 ἄκουσεν Δαναόν ποτʼ ἐν Ἄργει οἷον εὗρεν τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ παρθένοισι ὠκύτατον γάμον. ἔστασεν γὰρ P. 9.114 τυφλὸν δʼ ἔχει ἦτορ ὅμιλος ἀνδρῶν ὁ πλεῖστος. εἰ γὰρ ἦν ἓ τὰν ἀλάθειαν ἰδέμεν, οὔ κεν ὅπλων χολωθεὶς ὁ καρτερὸς Αἴας ἔπαξε N. 7.24 πολλά νιν πολλοὶ λιτάνευον ἰδεῖν· ἀβοατὶ γὰρ ἡρώων ἄωτοι περιναιεταόντων ἤθελον N. 8.9 ἄμφαινε κυδαίνων πόλιν. φεῦγε γὰρ Ἀμφιαρῆ ποτὲ N. 9.13 φθιμένου Κάστορος ἐν πολέμῳ. τὸν γὰρ Ἴδας ἔτρωσεν N. 10.60 καὶ πάθον δεινὸν παλάμαις Ἀφαρητίδαι Διός· αὐτίκα γὰρ ἦλθε Λήδας παῖς N. 10.65 ἐθέλω ἢ Καστορείῳ ἢ Ἰολάοιʼ ἐναρμόξαι μιν ὕμνῳ. κεῖνοι γὰρ ἡρώων διφρηλάται Λακεδαίμονι καὶ Θήβαις ἐτέκνωθεν κράτιστοι I. 1.17 ἤρχετο μόροιο κάρυξ. ἦν γάρ τι παλαίφατον[ fr. 140a. 69 (43) introducing argument, proof, example: It is easy for a poet to praise a man for his labours. μισθὸς γὰρ ἄλλοις ἄλλος ἐπʼ ἔργμασιν ἀνθρώποις γλυκὺς . ὃς δʼ ἀμφʼ ἀέθλοις ἄρηται κῦδος ἁβρόν, εὐαγορηθεὶς κέρδος ὕψιστον δέκεται I. 1.47 You Graces are a source of pleasure to men. οὐδὲ γὰρ θεοὶ σεμνᾶν Χαρίτων ἄτερ κοιρανέοντι χοροὺς οὔτε δαῖτας O. 14.8 μέγιστον δʼ αἰόλῳ ψεύδει γέρας ἀντέταται. κρυφίαισι γὰρ ἐν ψάφοις Ὀδυσσῆ Δαναοὶ θεράπευσαν N. 8.26 cf. N. 7.24
  • d after a verb of announcing or simm. κοινὸν λόγον φίλαν τείσομεν ἐς χάριν. νέμει γὰρ Ἀτρέκεια πόλιν O. 10.13 Χάριτες, κλῦτʼ ἐπεὶ εὔχομαι· σὺν γὰρ ὑμῖν O. 14.5 “κέκλυτε . φαμὶ γὰρ” P. 4.14 ἀπὸ δʼ αὐτὸν ἐγὼ Μοίσαισι δώσω καὶ τὸ πάγχρυσον νάκος κριοῦ. τίς γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας; P. 4.70 γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν. εἰ γὰρ P. 4.263 ἀκούσατʼ· ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας ἄρουραν ἤ Χαρίτων ἀναπολίζομεν P. 6.1 εἰρήσεταί που κἀν βραχίστοις. ἄραντο γὰρ νίκας ἀπὸ παγκρατίου I. 6.60
  • e introduces an explanation of particular words. Καδμεῖοί νιν οὐκ ἀέκοντες ἄνθεσι μείγνυον, Αἰγίνας ἕκατι. φίλοισι γὰρ φίλος ἐλθὼν ξένιον ἄστυ κατέδρακεν N. 4.22 ἄπιστον ἔειπʼ (= ἔειπα). αἰδὼς γὰρ ὑπὸ κρύφα κέρδει κλέπτεται, ἃ φέρει δόξαν N. 9.33 ἕκαλος ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα. θνᾴσκομεν γὰρ ὁμῶς ἅπαντες. δαίμων δʼ ἄισος I. 7.42 οὐ κό]ρῳ ἀλλʼ ἀρετᾷ. [ γ]ὰρ ἁρπαζομένων τεθνάμεν [⏓ χρη]μάτων ἢ κακὸν ἔμμεναι (supp. Lobel) fr. 169. 16.
  • f introduces an explanation of something not directly expressed. στρατὸν ἀκρόσοφόν τε καὶ αἰχματὰν ἀφίξεσθαι· τὸ γὰρ ἐμφυὲς οὔτʼ αἴθων ἀλώπηξ οὔτʼ ἐρίβρομοι λέοντες διαλλάξαιντο ἦθος i. e. they are unable to behave in another way for . . . O. 11.19 Χαρίτων μή με λίποι καθαρὸν φέγγος. Αἰγίνᾳ τε γάρ φαμι πόλιν τάνδʼ εὐκλείξαι i. e. they did not leave me in the past for ... P. 9.90 Zeus buried Amphiareus before Periklymenos struck him from behind. (He was in full flight.) ἐν γὰρ δαιμονίοισι φόβοις φεύγοντι καὶ παῖδες θεῶν N. 9.27 His parentsʼ lack of ambition prevented Aristagoras competing in Ol. and Pyth. games. (I would have let him.) ναὶ μὰ γὰρ ὅρκον κάλλιον ἂν δηριώντων ἐνόστησʼ ἀντιπάλων N. 11.24 They won in different events. (but not in the pentathlon) οὐ γὰρ ἦν πενταέθλιον I. 1.26 χρὴ δὲ πᾶν ἔρδοντʼ ἀμαυρῶσαι τὸν ἐχθρόν. (Melissos had to use all means possible.) οὐ γὰρ φύσιν ὠαριωνείαν ἔλαχεν I. 4.49 esp. after voc., Ζεῦ· τεαὶ γὰρ ὧραι i. e. on you I call O. 4.1 cf. O. 12.3, O. 14.5 Φοῖβε, ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν, ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι P. 1.41 Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἷμα, σέο δʼ ἀγών N. 3.65
  • g introduces explanation in parenthesis. ἀλλʼ ὅμως, κρέσσον γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος, μὴ παρίει καλά P. 1.85 ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει P. 4.286 ἀλλὰ χαλκὸν μυρίον οὐ δυνατὸν ἐξελέγχειν, μακροτέρας γὰρ ἀριθμῆσαι σχολᾶς, ὅν τε N. 10.46 Ἀμύκλαθεν γὰρ ἔβα N. 11.34
  • h introduces the answer to a preceding question. τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει; ἅτε γὰρ ἐννάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺ σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστος εἶμι P. 2.79 cf. O. 6.8 ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον ναίων ὀνυμάξεαι ἐπιφανέστερον Ἑλλάδι πυθέσθαι; πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ Ἑρεχθέος ἀστῶν P. 7.9 τί ἔλπεαι σοφίαν ἔμμεν, ἃν ὀλίγον τοὶ ἀνὴρ ὑπὲρ ἀνδρὸς ἴσχει; οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως τὰ θεῶν βουλεύματʼ ἐρευνάσει fr. 61. 3.
  • i introducing a question, progressive. τίς γὰρ ἱππείοις ἐν ἔντεσσιν μέτρα ἐπέθηκ; O. 13.20 cf. P. 4.70
  • k fragg. ἐπικράνοισι γὰρ fr. 6b. d. ἀριστεύοντα γὰρ ἐν fr. 6b. e. ἦν γὰρ τὸ πάροιθε fr. 33d. 1. τῶν γὰρ ἀντομένων[ Pae. 2.42 ]γὰρ ἐπῆν πόνος[ Pae. 8.88 ]σοφίᾳ γὰρ Pae. 14.40 ]α μὲν γὰρ εὔχομαι Pae. 16.3 ]ἔσσεται γὰρ ἁδυ[ Pae. 21.13 ἀιὼν γὰρ Pae. 22.8 ]γὰρ εὔχομαι. Δ. 1. 15. ]θαμὰ γὰρ οἰκόθεν[ Δ. 4h. 11. τὸ γὰρ πρὶν γενέ[σθαι Παρθ. 1. 20. ]ι γὰρ ὁ [Λοξ]ίας Παρθ. 2. 3. προβάτων γὰρ *fr. 104b. 1. νομάδεσσι γὰρ ἐν Σκύθαις fr. 105b. 1. πάντων γὰρ fr. 140a. 54 (28). ]γάρ σε fr. 140a. 60 (34). κεῖνοι γάρ τʼ ἄνοσοι καὶ ἀγήραοι fr. 143. 1. ὁ γὰρ ἔπαινος *fr. 181* ]εν γὰρ, Ἄπολλον[ fr. 215. 8. νικώμενοι γὰρ (v. l. δέ) fr. 229. ]οντι γὰρ ανα[ ?fr. 333a. 15. ]εὔφρων γὰρ[ P. Oxy. 1792. fr. 41. οὐ γὰρ εικ[ P. Oxy. 2442. fr. 68.
• 2 εἰ γάρ if only, introducing wish. — “εἰ γὰρ οἴκοι νιν βάλε, αἷμά οἱ κείναν λάβε ἄπειρον” P. 4.43 with apodosis suppressed. εἰ γὰρ ὁ πᾶς χρόνος ὄλβον μὲν οὕτω καὶ κτεάνων δόσιν εὐθύνοι P. 1.46 εἰ γάρ σφισιν ἐμπεδοσθενέα βίοτον ἁρμόσαις ἥβᾳ λιπαρῷ τε γήραι διαπλέκοις εὐδαίμονʼ ἐόντα N. 7.98
• 3 combined with other particles.
• • a καὶ γάρ, καὶ γάρ.
  • • α for the fact is, emphasising the explanation. ταχέες ἔβαν· καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν βασιλεὺς ἀνέμων P. 4.181 ἔλπομαι δʼ τὸν Ἱπποκλέαν θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις, νέαισίν τε παρθένοισι μέλημα. καὶ γὰρ ἑτέροις ἑτέρων ἕρωτες ἔκνιξαν φρένας P. 10.59 καί τινα φᾶσέ νιν δώσειν μόρῳ· καὶ γὰρ βελέων ὑπὸ ῥιπαῖσι κείνου φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν ἔνεπεν N. 1.67 ἀθανάτοις Αἰνησιδάμου παῖδες ἐν τιμαῖς ἔμιχθεν. καὶ γὰρ οὐκ ἀγνῶτες ὑμῖν ἐντὶ δόμοι οὔτε κώμων οὔτε μελικόμπων ἀοιδᾶν I. 2.30 νόμισαν χρυσὸν ἄνθρωποι περιώσιον ἄλλων. καὶ γὰρ ἐριζόμεναι νᾶες ἐν πόντῳ καὶ <ὑφ> ἅρμασιν ἵπποι διὰ τεάν, ὤνασσα, τιμὰν θαυμασταὶ πέλονται I. 5.4 ἀνορέας ἐπέτρεψας ἕκατι σαόφρονος. καὶ γὰρ ὁ πόντιος Ὀρς[ιτ]ρίαινά νιν περίαλλα βροτῶν τίεν Pae. 9.47 καὶ γὰρ: καὶ τοὶ γὰρ αἰθοίσας ἔχοντες σπέρμʼ ἀνέβαν φλογὸς οὔ O. 7.48
    • β where the καί goes closely with what follows, and is emphatic, also, even. “καὶ γὰρ σέ, τὸν οὐ θεμιτὸν ψεύδει θιγεῖν, ἔτραπε μείλιχος ὀργὰ” P. 9.42 καὶ γὰρ αὐτά, ποσσὶν ἄπεπλος ὀρούσαισʼ ἀπὸ στρωμνᾶς, ὅμως ἄμυνεν ὕβριν κνωδάλων N. 1.50 καὶ γὰρ ἐν ἀγαθέᾳ χεῖρας ἱμάντι δεθεὶς Πυθῶνι κράτησεν Καλλίας N. 6.34 καὶ γάρ: καὶ Νεμέᾳ γὰρ ὁμῶς ἐρέω ταύταν χάριν O. 8.56 γ. introduces example, yes and, and further καὶ γὰρ Ἀλκμήνας O. 7.27 καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης P. 1.10 μὴ φθόνει κόμπον τὸν ἐοικότʼ ἀοιδᾷ κιρνάμεν ἀντὶ πόνων. καὶ γὰρ ἡρώων ἀγαθοὶ πολεμισταὶ λόγον ἐκέρδαναν I. 5.26
  • b introducing double reason.
  • • α τε γὰρ δέ. κακολόγοι δὲ πολῖται· ἴσχει τε γὰρ ὄλβος οὐ μείονα φθόνον· ὁ δὲ χαμηλὰ πνέων ἄφαντον βρέμει P. 11.29
    • β μὲν γὰρ δέ. Ὀλυμπίᾳ μὲν γὰρ αὐτὸς γέρας ἔδεκτο, Πυθῶνι δʼ O. 2.48 τὸ μὲν γὰρ πατρόθεν τὸ δʼ ματρόθεν O. 7.23 πολλοῖσι μὲν γὰρ ἀείδεται . τὰ δὲ καὶ ἀνδράσιν ἐμπρέπει P. 8.25 cf. frag. Pae. 16.3
    • γ μὲν γὰρ ἀλλά. ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι . ἀλλʼ ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίνεται P. 4.272
  • c γὰρ ὦν, looking to what follows, of course, but then ἐσσὶ γὰρ ὦν σοφός· οὐκ ἄγνωτʼ ἀείδω Ἰσθμίαν ἵπποισι νίκαν I. 2.12
  • d γάρ τοι emphasising general validity of the reason. τὶν δὲ μοῖρʼ εὐδαιμονίας ἕπεται. λαγέταν γάρ τοι τύραννον δέρκεται ὁ μέγας πότμος P. 3.85 I pray to Aiakos as I make this offering to the victors. σὺν θεῷ γάρ τοι φυτευθεὶς ὄλβος ἀνθρώποισι παρμονώτερος N. 8.17
  • e ἀλλὰ γάρ v. ἀλλά.

γάρ (γέ, ἄρα): for, namely; but often not to be translated, as in strong asseverations (esp. ἦ γάρ), Il. 1.293, 342, 355, and in questions, ὦ Κίρκη, πῶς γάρ με κέλεαι σοὶ ἤπιον εἶναι, ‘how canst thou bid me?’ Od. 10.337; similarly after interjections, and in wishes, αἲ γάρ, εἰ or εἴθε γάρ. The causal (for) and explanatory (namely) uses need no illustration. ἀλλὰ... γάρ, but yet, but really, Il. 7.242, Od. 10.202; freq. in combination (γάρ) δή, οὖν, ῥά, τέ, τοί.

γάρ

• for, Lat. enim, and like it, regularly placed after the first word of a sentence: to introduce the reason:
• • IARGUMENTATIVE, to introduce the reason for a statement, which usually precedes:—when it precedes the statement, it may be rendered since, as, Ἀτρείδη, πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσιν Ἀχαιοί, χρὴ πόλεμον παῦσαι Il.
  • • 2the statement of which γάρ gives the reason may be omitted, οὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε yes], for it was not Zeus, etc., Soph.; ἔστι γὰρ οὕτω yes], for so it is, i. e. yes certainly, Plat.; οἵδʼ οὐκέτʼ εἰσί· τοῦτο γάρ σε δήξεται I say this], for it will sting thee, Eur.: —in Conditional Propositions, where the Condition is omitted, it may be transl. for otherwise, else, οὐ γὰρ ἄν με ἔπεμπον πάλιν, (sc. εἰ μὴ ἐπίστευον), Xen.
  • IIEPEXEGETIC, where γάρ is used to begin a promised narration, λεκτέα ἃ γιγνώσκω· ἔχει γὰρ ἡ χώρα πεδία κάλλιστα I must relate what I know; now, the country has most beautiful plains, Xen.; so, after the introductory forms, σκέψασθε δέ, δῆλον δέ, τεκμήριον δέ, μαρτύριον δέ, μέγιστον δέ, Plat., etc.; τούτου δὲ τεκμήριον· τόδε γάρ . ., Hdt.:—in ἀλλὰ γάρ, a clause must be supplied between ἀλλά and γάρ, as, ἀλλὰ γὰρ ἤκουσα but [say no more], for I heard, Aesch.
  • IIISTRENGTHENING,
  • • 1a question, like Lat. nam, Engl. why, what, τίς γάρ σε ἧκεν; why who hath sent thee? Il.; τί γάρ; quid enim? i. e. it must be so, Soph.
    • 2a wish, with the opt., κακῶς γὰρ ἐξόλοιο O that you might perish! Eur.; in Hom. mostly αἲ γάρ, Attic εἰ or εἴθε γάρ, Lat. utinam, O that! so also πῶς γάρ would that.