γελωτοποιέω
γελωτοποιέω, to create, make laughter
Could not find γελωτοποιοῦ in Logeion dictionaries.
γελωτοποιοῦ present middle-passive imperative 2nd singular, imperfect middle-passive indicative 2nd singular of γελωτοποιέω
γελωτοποιοῦ masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of γελωτοποιός
γελωτο-ποιέω,
- to create, make laughter, esp. by buffoonery, X. Smp. 3.11, Pl. R. 606c, Hyp. Phil. 2.
hacer reir con chistes o payasadas
ἐπὶ τῷ γελωτοποιεῖν μέγα φρονεῖς
γελωτοποιεῖ τὸ πρᾶγμα
el asunto hace reirκωμῳδῶν καὶ γελωτοποιῶν
γελωτο·ποιέω-ῶ (seul. prés.) provoquer le rire, faire rire, Xén. Conv. 3, 11 ; Plat. Rsp. 606c ; Plut. M. 803c.
Étym. γέλως, π.
γελωτοποιέω, Gelächter erregen, Spaß machen, Plat. Symp. 189a ; Xen. Symp. 3.11 u. Folgde.
γελωτοποιέω
- to create, make laughter, esp. by buffoonery, Plat., Xen.