δακτύλιον
δακτύλιον, τό, = sq. 1, BGU 781 ii 15: = sq. II.2, Aët. 2.185 (s.v.l.); also v.l. for δακρύδιον Ps.-Dsc. 4.170.
I dim. de δάκτυλος dedo meñique Plot.4.3.3, 8.
II
1 anillo
δακτύλια χ[ρυσᾶ
• anillo con sello, sello
τὸ δημόσιον δ.
el sello público
2 anat. ano
νάρκα ... προσπίπτοντα δακτύλια ἔσω τρέπει
δακτύλιον, ου (τὸ) [ῠ] scammonée, plante, Diosc. 4, 171.
Étym. δακτύλιος.
δακτύλιον, τό, das Purgierkraut, Diosc.