δακτυλοδεικτέω
δακτυλοδεικτέω, to point at with the finger
δακτῠλο-δεικτέω,
- point with the finger, D. 25.68: c. acc., D.C. 61.17:—Pass., D.H. Rh. 7.4, Ph. 2.539.
I señalar con el dedo para avergonzar
ἀλλ' ὅτι δακτυλοδεικτεῖτ' ἐπὶ τῷ πονηρότατον τῶν ὄντων ἁπάντων δεικνῦναι;
ἐδακτυλοδείκτουν γε αὐτοὺς ἀλλήλοις
τὴν ἐν τοῖς ἱματίοις γραφήν
αὐτὸν ... ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις
II fig.
1 apuntar a, indicar, significar en la exégesis bíblica tipológica
Σημ καὶ Ἰαφετ δακτυλοδεικτοῦσι τοὺς περὶ τὸν Ἰωσήφ
2 abs. llamar la atención, poner énfasis
δακτυλοδεικτῶν ... λέγει
δακτυλοδεικτέω-ῶ [ῠ] (seul. prés. act. et pass.) montrer du doigt, en mauv. part, Dém. 790, 20 ; en b. part, DH. Rhet. 7, 4 ; Clém. 296.
Étym. δακτυλόδεικτος.
δακτυλοδεικτέω, mit den Fingern zeigen, bezeichnen, τινά, Sp.; pass., καὶ εὐφημεῖσθαι Dion.Hal. rhet. 4 p. 273.12. – Dem. ἐπί τινι 25.67, verächtlich. S. δακτυλόδεικτος.
δακτυλοδεικτέω
from δακτυλόδεικτος
- to point at with the finger, Dem.