διαμφισβητέω

debatir, discutir sobre de abstr. c. constr. prep. περὶ τῶν πολιτικῶν τιμῶν Arist.Pol.1283^b14, cf. D.S.11.58, D.Chr.15.1, Plot.5.9.3, πρὸς τὴν βασιλείαν Arist.Pol.1287^b35, ὑπὲρ δὲ τῆς χρήσεως Thphr.CP 3.6.1

• c. gen. ἀρετῆς Plu.2.787d

• c. interr. ποῖα θερμὰ ... τῶν ζῴων Arist.PA 648^a24

• abs. Arist.Pol.1283^a30, Plu.2.755e, Stud.Pal.20.1.20 (I d.C.), en un juicio οἱ διαμφισβητοῦντες los litigantes I.AI 14.38

• estar en desacuerdo con c. πρός y ac. de pers. οἱ δανείσαντες πρὸς τοὺς ὀφείλοντας IEphesos 4A.82 (III a.C.), πρὸς ἀλλήλους δ. περὶ τῆς ἡγεμονίας Decr. en D.18.185, cf. Plb.28.9.6, πρὸς ἀλλήλους κατὰ τὴν ὑπεροχήν Arist.MM 1211^a14

• c. dat. de pers. αὐτῷ περὶ μουσικῆς Ath.351a, cf. Luc.Iud.Voc.4

• poner en cuestión c. ac. o dat. de abstr. τοῦτο Thphr.CP 2.9.9, ὅλῳ τῷ γένει Thphr.HP 3.9.4, sobreentendido en el cont. τύχη διαμφισβητοῦσα (ταῖς τοῦ πολέμου κατορθώσεσιν) Plu.Dio 47

• en v. pas. ser debatido, ponerse en cuestión διαμφισβητεῖται δὲ περὶ αὐτῆς οὐκ ὀλίγα Arist.EN 1155^a32, τὸ δὲ θερμὸν καὶ ψυχρὸν ... διαμφισβητεῖται Thphr.CP 1.21.4, ἡ διαμφισβητουμένη χώρα ICr.3.4.9.72 (Itanos II a.C.), ἡ διαμφιζβητουμένη (sic) οἰκία PTor.Choachiti 12.9.7 (II a.C.), τὰ διαμφισβητούμενα los asuntos sometidos a discusión, IMylasa 204.11 (heleníst.), τὰ διαμφισβατηθέντα SEG l.c.