διαμφισβητέω
διαμφισβητέω, to dispute
Could not find διαμφισβητοῦν in Logeion dictionaries.
διαμφισβητοῦν present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of διαμφισβητέω
- dispute, disagree, πρὸς ἀλλήλους περί τινος Decr. ap. D. 18.185, cf. Arist. MM 1211a14; τινὶ περὶ μουσικῆς Ath. 8.351a; ἀρετῆς κτλ. Plu. An seni 2.787d; δ. περί τινος lay claim to, Arist. Pol. 1283b14; πρός τι ib. 1287b35; δ. ποῖα θερμὰ τῶν ζῴων Id. PA 648a24: abs., Id. Pol. 1283a30, CPR 1.20 (i A.D.), etc.:—Pass., διαμφισβητεῖται περὶ φιλίας οὐκ ὀλίγα not a few questions are debateable, Arist. EN 1155a32; τὰ διαμφισβητούμενα the points at issue, D. 44.57.
debatir, discutir sobre de abstr. c. constr. prep.
περὶ τῶν πολιτικῶν τιμῶν
πρὸς τὴν βασιλείαν
ὑπὲρ δὲ τῆς χρήσεως
• c. gen.
ἀρετῆς
• c. interr.
ποῖα θερμὰ ... τῶν ζῴων
• abs. Arist.Pol.1283a30, Plu.2.755e, Stud.Pal.20.1.20 (I d.C.), en un juicio
οἱ διαμφισβητοῦντες
los litigantes
• estar en desacuerdo con c. πρός y ac. de pers.
οἱ δανείσαντες πρὸς τοὺς ὀφείλοντας
πρὸς ἀλλήλους δ. περὶ τῆς ἡγεμονίας
πρὸς ἀλλήλους κατὰ τὴν ὑπεροχήν
• c. dat. de pers.
αὐτῷ περὶ μουσικῆς
• poner en cuestión c. ac. o dat. de abstr.
τοῦτο
ὅλῳ τῷ γένει
τύχη διαμφισβητοῦσα (ταῖς τοῦ πολέμου κατορθώσεσιν)
• en v. pas. ser debatido, ponerse en cuestión
διαμφισβητεῖται δὲ περὶ αὐτῆς οὐκ ὀλίγα
τὸ δὲ θερμὸν καὶ ψυχρὸν ... διαμφισβητεῖται
ἡ διαμφισβητουμένη χώρα
ἡ διαμφιζβητουμένη (sic) οἰκία
τὰ διαμφισβητούμενα
los asuntos sometidos a discusiónτὰ διαμφισβατηθέντα
- to dispute or disagree, πρός τινα περί τινος Dem.:—Pass., τὰ διαμφισβητούμενα the points at issue, Dem.