Logeion | δινήεις

διν-ήεις, Dor. διν-άεις, Aeol. διννάεις Alc. Supp. 7.2, εσσα, εν, gen. contr. δινᾶντος B. 12.78:—

whirling, eddying, Ξάνθῳ ἐπὶ δινήεντι Il. 5.479, cf. Od. 6.89, Simon. 53.2, E. Cyc. 46, etc.
- II rounded, ταλάροιο Mosch. 2.55.

1 que gira, vertiginoso, turbulento gener. de ríos Ξάνθου ἀπὸ δινήεντος Il.2.877, cf. 5.479, ποταμός Il.21.206, Od.6.89, h.Hom.21.2, B.l.c., Τηθὺς ... Ποταμοὺς τέκε δινήεντας Hes.Th.337, cf. Fr.180.4 (cj.), διννάεντ' Ἀχέροντα Alc.l.c., δινάεις ... Ἄναυρος Simon.l.c., δινᾶέν θ' ὕδωρ ποταμῶν E.Cyc.46, cf. D.Chr.33.20, Orph.A.791, δινήεις ῥόος del Bósforo, A.R.2.551, ἅλα δινήεσσαν Opp.H.1.632, τείρεα Q.S.5.10, ἄξων de un carro, Q.S.6.109, αἰθήρ Nonn.D.38.351, πυρόεσσα κρίσις δ. Γεέννης GVI 1952.9 (Tanagra V d.C.).

2 circular, redondo τάλαρος Mosch.2.55, τροχίσκος Androm.115, λόφος νησαῖος Nonn.D.2.456.

δινήεις, ήεσσα, ῆεν [ῑ]

1 tournoyant, Il. 5, 479 ; Od. 6, 89 ; Eur. Cycl. 46 ; A. Rh. 2, 551 ||

2 p. ext. arrondi, Mosch. 2, 55.

Étym. δίνη.

δινήεις -ήεσσα -ῆεν, Dor. δινάεις, Aeol. διννάεις [δίνη] draaiend, kolkend.

δινήεις, [ῑ], εσσα, εν, strudelreich ὁ δίνας ἔχων ; bei Homer nur von Flüssen und nur im singular. mascul.: δινήεις Il. 21.125 ; δινήεντος Il. 2.877, 14.434, 21.2, 22.148, 24.693, Od. 11.242 ; δινήεντι Il. 5.479, 8.490, 20.392 ; δινήεντα Il. 21.206, 332, Od. 6.89. Vgl. βαθυδινήεις. – Eur. Cycl. 46 u. sp.D., wie Ap.Rh. 2.551 ; bei Mosch. 2.55 ist τάλαρος δ. = der gerundete.

δινήεις

-εντος

[δίνη.]

Eddying, whirling.

Epithet of rivers. Of the Lycian Xanthus Il. 2.877, Il. 5.479.

Of the Trojan Xanthus (Scamander) Il. 8.490, Il. 14.434 = Il. 21.2 = Il. 24.693, Il. 21.125, 206, 332, Il. 22.148.

Of other rivers Il. 20.392: Od. 6.89, Od. 11.242.

δινήεις , εντος: eddying.

δινήεις from δί_νη εις εσσα εν, δινα- Doric

- Iwhirling, eddying, Hom.
- IIrounded, Mosch.

Menu

Word wheel

δινήεις

Saved

Recent