δινωτός
δινωτός, turned, rounded
- turned, rounded, λέχη, κλισίη, Il. 3.391, Od. 19.56; ῥινοῖσι βοῶν καὶ νώροπι χαλκῷ δινωτήν (sc. ἀσπίδα) covered with . . circular plates (or adorned with spirals), Il. 13.407; θρόνος A.R. 3.44.
- II whirling, κύκλοι Parm. 1.7; πτέρυγες Epic.Alex.Adesp. 4.14 Pap.
I
1 redondo
ἀσπίς
Θυτήριον
σάκος
λίθος
ὦμοι
πόλος
2 torneado, aunque tal vez decorado con círculos o espirales
λέχη
κλισίη δ. ἐλέφαντι καὶ ἀργύρῳ
θρόνος
δ. μολίβοιο ... κύβος
II que gira, que da vueltas
κύκλοι
ἄστρων Κύκλος
σκολιῇσι δράκων δ. ἀκάνθαις
1. gedraaid:
2. rond:
-ή, -όν
[δινόω fr. δῖνος = δίνη.]
(Cf. ἀμφιδινέω.)
- 1
App., adorned with inlaid circles or spirals of a precious material Il. 3.391: Od. 19.56.
- 2
App., ornamented with rings or round pieces of specified materials Il. 13.407.
- 1
- turned, rounded, Hom.; νώροπι χαλκῷ δινωτήν [sc. ἀσπίδα covered all round with brazen plates, Il.