δυνάτης
δῠνᾰτ-ης, ου, ὁ,
- poet. for δυνάστης, ὦ δυνάτα A. Pers. 674 (lyr., cod. Med.).
rey
ὦ ... δυνάτα, δυνάτα
δυνάτης, ου (ὁ) [ῠᾰ] c. δυνάστης, Eschl. Pers. 674 dout.
δυνάτης, ὁ, = δυνάστης, Aesch. Pers. 661.