Logeion | δύνω

I intr.

1 c. compl. de direcc. penetrar en, adentrarse en, introducirse, entrar c. ac. θεὰ δῦνε σπέος ἠεροειδές Od.13.366, cf. 7.81, h.Ven.58, c. ac. y adv. γῦπε ... δέρτρον ἔσω δύνοντεςdos buitres metiéndose en sus entrañas le comían el hígado Od.11.579, χθόνα δύνουσ' ᾌδος εἴσω Hes.Sc.151, c. dat. y adv. πᾶς ... οἱ εἴσω ὀξύσχοινος δῦνε Batr.l.c., c. gen. y adv. μιν ἔσω δύνοντα ... μελάθρου Nonn.D.20.355, c. prep. y ac. τοῦ ... δύνοντος εἰς ἄφαντα κευθμῶνος βάθη Lyc.1277, αἰχμαὶ δ' ἐς χρόα δῦνον Q.S.8.275, πλὴν πέους ... δύνοντος ἐς γλουτῶν μυχούς Ps.Archil.290.3, c. prep. y gen. τὸ ὕδωρ τὸ ἀπὸ τῶν ὑετῶν κατὰ τῆς γῆς δῦνον el agua de las lluvias que se filtra en la tierra Alex.Aphr.in Mete.56.6

• c. compl. sobreentendido penetrar a través de la piel δύνει ... ἀλοιφή Il.17.392

• fig. meterse en, llegar a τοὺς ἐν ἔρωτι ὅρκους μὴ δύνειν οὔατ' ἐς ἀθανάτων que los juramentos de amor no llegan a oídos de los dioses Call.Epigr.25.4

• meterse, ocultarse, esconderse τὸ μὴ δῦνόν ποτε πῶς ἄν τις λάθοι; Heraclit.B 16, <οἳ δ' εἰς φάρ>αγγ' ἔδυνον E.Fr.495.36, ἡ δὲ τεκούσης δύνει ἔσω κόλπους Call.Dian.71, οἱ ... μύες ... κατὰ τῶν ὀπῶν ἔδυνον Aesop.81.1.

2 c. compl. ref. a ríos, mares sumergirse, hundirse, ocultarse en δῦνε δὲ πόντον ἰών Il.15.219, cf. Nonn.D.1.30, ἄστρα ... δῦνεν ῥόον Ὠκεανοῖο Orph.A.537 (pero cf. I 3), ἐν ... τῷ Εὐφράτῃ ... τὰ ἄνθη δύνειν Thphr.HP 4.8.10, ἡ ... αἴθυια ... ἐπὶ τοῦ βυθοῦ δύνει Aesop.181.1, cf. Arr.Ind.6.3, οἱ ... κοντοὶ κατὰ τοῦ πηλοῦ δύνοντες Arr.Ind.41.4, ὑπὸ κεύθεσι λίμνης δύνεις Opp.H.4.37

• fig. καλὸν τὸ δῦναι ἀπὸ κόσμου πρὸς θεόν Ign.Rom.2.2, τὸν κόσμον ... κινδυνεύοντα εἰς τὸν τῆς ἀνομοιότητος δύνειν τόπον Ath.Al.Inc.43.

3 de astros ponerse, ocultarse ἐπὴν ... Πληιάδες ... δύνωσιν Hes.Op.615, cf. Fr.289, Democr.B 14.3, Arist.Mete.373^b13, LXX Ec.1.5, Arat.617, PHib.27.52 (III a.C.), POxy.235.15 (I a.C.), Str.3.1.5, Ath.19d, Plu.2.203e, Orac.Sib.3.94, Eus.PE 6.10.27, Iust.Phil.Dial.131.3, Plot.3.1.6, Nonn.D.7.298

• en part., en frases hechas πρὸς ἥλιον δύνοντα hacia poniente Hippon.7.5, cf. Hdt.3.114, Hp.Aër.1, πρὸς ἡλίου δύνοντος Hdt.9.14, Paus.2.25.1, cf. A.Supp.255, ἅμα ἡλίῳ δύνοντι al ponerse el sol X.An.2.2.13, HG 1.6.21, Aen.Tact.7.2, ἡλίου δύνοντος X.An.2.2.3, Thphr.Vent.16, PMag.4.333, cf. LXX 3Re.22.36, Plb.6.34.8, H.Mon.10.12, πρὸ ἡλίου δύνοντος antes de la puesta del sol Decr. en Aeschin.1.12

• part. subst. neutr. τὸ δῦνονlugar de ocultación de un astro POxy.Astr.4277.1.1.28 (II/III d.C.)

• fig. ἀνέτειλε ... ὡς ὁ ἥλιος ἀπὸ Μακεδονίας ... πρὶν ἔδυνε κατὰ Βαβυλῶνα de Alejandro Magno, Pall.Gent.Ind.2.1.

4 fig., c. ac. de un n. colect. integrarse, entrar a formar parte de ἔτι κουρίζων ... δῦνεν ὅμιλον ἡρώων A.R.1.195.

II tr.

1 c. suj. de pers. y ac. de armas o vestidos revestirse de, ponerse ὁ δ' ἄμβροτα τεύχεα δῦνε Il.17.194, θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε Hes.Sc.124, cf. A.R.1.627, Orph.A.519, χρυσὸν δ' αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ Il.8.43, χιτῶνα περὶ χροΐ ... δῦνεν Od.15.61.

2 fig. de sentimientos cubrir, invadir ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο Il.11.268, 272, cf. A.R.1.263, 4.724.

δύνω (seul. prés. impf. et ao.) [ῡ]

1 s’enfoncer, se plonger : πόντον, Il. 15, 219 ; ἐς θάλασσαν, Hdt. 8, 8, dans la mer ; particul. en parl. des astres : δύνοντος ἡλίου, Xén. An. 2, 2, 3 ; Eschn. 2, 32 (loi), etc. litt. le soleil se plongeant (dans la mer), c. à d. au coucher du soleil ; ἡλίου δύναντος, Pol. 9, 15, 9 ; El. V.H. 4, 1 ; Paus. 2, 11, 7, après le coucher du soleil ||

2 p. suite, pénétrer dans, entrer dans : δ. δόμον, Od. 7, 81, s’engager dans une maison ; en parl. de vêtements, d’armures : ἔντεα, τεύχεα δύνειν, Hom. ou ἐν τεύχεσσιν δύνειν, Il. 23, 131, revêtir des armes ; fig. ἄχος ἔδυνεν ἦτορ, Il. 19, 367 ; ὀδύναι δῦνον μένος, Il. 11, 268, la douleur pénétra dans son cœur ||

Moy. (seul. part. prés.) se plonger dans, Call. Epigr. 19, 6 ; 21, 2 ||

➳ Act. prés. ind. Il. 17, 202 ; Hés. Sc. 151, etc. ; sbj. 3 sg. δύνῃ, Soph. Ph. 1331 ; 3 pl. δύνωσι, Hés. O. 616 ; inf. δύνειν, Call. Epigr. 26 ; part. δύνοντος, Eschl. Suppl. 255 ; Eur. Ph. 1117 ; cf. ci-dessus. — Impf. ἔδυνον, Il. 3, 339 ; poét. δῦνον, Il. 11, 268 ; Orph. Arg. 539. — Ao. réc. ἔδυνα, Batr. 242, 256 ; part. δύναντος (v. ci-dessus).

Étym. δύω 1.

δύνω praes. en aor., zie δύω.

δύνω, = δύομαι. Bei Homer nur praes. u. impft., z.B. Il. 15.219, 17.202, 392, Od. 7.81, 11.579. Vgl. ἀποδύνω und ἐξαποδύνω. – Xen. An. 2.2.3 ἡλίου δύνοντος ; Gesetz bei Aesch. 1.12 πρὸ ἡλίου δύνοντος ; Aesch. Suppl. 255 πρὸς δύνοντος ἡλίου ; Soph. Phil. 1381 ἥλιος δύνῃ ; Polyb. 9.15.9 δύνοντος τούτου (τοῦ ἡλίου); Aelian. V.H. 4.1 ἡλίου δύνοντος ; Paus. 2.11.7 μετὰ ἥλιον δύνοντα ; Maneth. 4.87 δύνοντος δʼ ἄστροιο σεληναίης ; 5.94 ἢ δύνοντες ὁμοῦ (Mercur u. Mars) ἢ καὶ ὑπόγειοι ἐόντες ; 6.380 κέντρῳ ὕπερθʼ ὥρης ἢ καὶ δύνοντι βεβῶτες. Es finden sich die Lesarten δύναντος, δύναντι, δύναντα, δύναντες ; wahrscheinlich aber sind diese Aoristformen zu verwerfen, u. überall die Präsensformen δύνοντος usw. vorzuziehen.

δύνω

δύω

3 sing. pa. iterative δύσκε Il. 8.271.

Fut. δύσω Il. 2.261.

3 pl. sigmatic aor. ἔδυσαν Od. 14.341.

Infin. δῦσαι Il. 5.435, Il. 13.182.

3 sing. aor. ἔδυ Il. 3.36, Il. 11.63, Il. 18.241, etc.: Od. 3.329, Od. 13.35, Od. 16.220, etc. δῦ Il. 8.85, Il. 17.210, Il. 18.416, Il. 21.118.

3 dual ἐδύτην Il. 6.19, Il. 10.254, 272.

2 pl. ἔδυτε Od. 24.106.

3 pl. ἔδυσαν Il. 18.145. ἔδυν Il. 4.222, Il. 11.263.

Subj. δύω Il. 6.340, Il. 7.193, Il. 17.186, Il. 18.192, Il. 21.559, Il. 22.99, 125.

2 sing. δύῃς Il. 9.604.

3 sing. δύῃ Il. 11.194, 209, Il. 17.455.

3 sing. opt. δύη (for δυίη) Od. 18.348, Od. 20.286.

Imp. δῦθι Il. 16.64.

3 sing. δύτω Il. 14.377.

Pl. δῦτε Il. 18.140.

Acc. sing. masc. pple. δύντα Il. 19.308.

Nom. dual δύντε Od. 22.201.

Infin. δύμεναι Il. 6.185, 411, Il. 14.63, Il. 19.313. δῦναι Il. 2.413, Il. 3.322, Il. 7.131, Il. 10.221, Il. 11.537, Il. 20.76: Od. 13.30.

3 sing. pf. δέδυκε Il. 5.811, Il. 9.239: Od. 12.93.

Mid. Fut. δύσομαι Od. 12.383.

2 sing. -εαι Il. 9.231.

3 pl. -ονται Il. 7.298.

Infin. -εσθαι Od. 7.18.

3 pl. aor. δύσαντο Il. 23.739.

3 pl. opt. δυσαίατο Il. 18.376.

3 sing. aor. (ἐ)δύσετο Il. 2.578, Il. 3.328, Il. 7.465, Il. 15.120, Il. 19.368, Il. 21.515, etc.: Od. 2.388, Od. 4.425, Od. 5.352, Od. 6.321, Od. 17.336, Od. 23.366, etc.

Imp. δύσεο Il. 16.129, Il. 19.36: Od. 17.276.

Genit. sing. masc. pple. δυσομένου Od. 1.24.

(ἀνα-, ἀπο-, ἐκ-, ἐνδύνω, ἐξανα-, ἐξαποδύνω, ἐσ-, κατα-, περι-, ὑπεξανα-, ὑπο-.)

I
In fut. and sigmatic aor. act., with adverbs indicating deprivation, to strip off (clothes, etc.): εἰ μὴ ἀφʼ εἵματα δύσω Il. 2.261. Cf. Il. 5.435, Il. 13.182: Od. 14.341.

Sim. in pres. subj., to put off (one’s armour): ἐπεί κʼ ἀπὸ τεύχεα δύω Il. 22.125.
II
In the tenses other than the fut. and sigmatic aor. act.
- 1
  In act. and mid., to enter, go into, make one’s way into: δῦναι δόμον Ἄϊδος Il. 3.322, Il. 7.131, δύοντο τεῖχος Il. 15.345. Cf. Il. 6.19, 411, Il. 11.263, Il. 21.515, Il. 22.99: δέρτρον δύνοντες (thrusting their beaks into it) Od. 11.579, ἐδύσετο δώματα Od. 17.336. Cf. Od. 7.18, 81, Od. 13.366, Od. 24.106.
  
  To plunge into (the sea): δῦνε πόντον Il. 15.219. Cf. Il. 18.140.
  
  Of the apparent motion of a star: ἔδυ νέφεα Il. 11.63.
  
  Absol., to take its inward way, pass: δύνει ἀλοιφή Il. 17.392. Cf. Il. 16.340, Il. 21.118.
- 2
  In act. and mid. with preps., to go, make one’s way, place oneself (into or under something): βέλος εἰς ἐγκέφαλον δῦ Il. 8.85. Cf. Il. 5.140, Il. 8.271, Il. 21.559: οὓς ὑπʼ Ὀδυσσεὺς δύσετο Od. 5.482, μέσση κατὰ σπείους δέδυκεν (stands waist-deep) Od. 12.93. Cf. Od. 12.383.
  
  So of plunging into the sea: δύσεθʼ ἁλὸς κατὰ κῦμα Il. 6.136, ὑπὸ κῦμʼ ἔδυσαν Il. 18.145: ἐς πόντον ἐδύσετο Od. 5.352. Cf. Od. 4.425, 570 = Od. 11.253.
- 3
  In act. and mid., to enter, mingle with (a throng or company, etc.): δῦναι ὅμιλον Il. 11.537, Il. 20.76. Cf. Il. 6.185, Il. 7.298, Il. 9.604, Il. 10.221, Il. 14.63, Il. 16.729, Il. 17.552, Il. 18.376, Il. 19.313, Il. 20.379: δύσεο μνηστῆρας (go among them, mix with them) Od. 17.276.
  
  Sim. with a prep.: καθʼ ὅμιλον ἔδυ Il. 3.36.
- 4
  In act. and mid., to get into, put on (armour or clothes): ἐδύσετο χαλκόν Il. 2.578, Il. 11.16, ἔντεʼ ἔδυνεν Il. 3.339, δύσαντο χιτῶνας Il. 23.739. Cf. Il. 3.328, 332 = Il. 11.19 = Il. 16.133 = Il. 19.371, Il. 6.340, Il. 7.193, Il. 8.43 = Il. 13.25, Il. 9.596, Il. 13.241, Il. 14.382, Il. 15.120, Il. 16.64, 129, Il. 17.186, 194, 202, Il. 18.192, 416, Il. 19.368: χιτῶνα δῦνεν Od. 15.61, δυέσθην τεύχεα Od. 22.114. Cf. Od. 22.113, Od. 23.366.
  
  Of putting on the cap of Hades Il. 5.845.
  
  Sim. with preps.: κατὰ τεύχεʼ ἔδυν Il. 4.222. Cf. Il. 10.254, 272, Il. 23.131: ἐν τεύχεσσι δύοντο Od. 24.496. Cf. Od. 22.201, Od. 24.498.
  
  So ἐν ἀσπίδι δύτω Il. 14.377.
  
  Fig.: δύσεο δʼ ἀλκήν Il. 19.36. Cf. Il. 9.231.
- 5
  In act. and mid., of the sun, to enter Ocean, set: δύσετʼ ἠέλιος Il. 7.465, ἔδυ φάος Il. 8.487. Cf. Il. 2.413, Il. 11.194 = 209 = Il. 17.455, Il. 18.241, Il. 19.308, Il. 23.154: Αἰθίοπες δυσομένου Ὑπερίονος (dwelling in the west) Od. 1.24. Cf. Od. 2.388 = Od. 3.487 = 497 = Od. 11.12 = Od. 15.185 = 296 = 471, Od. 3.329 = Od. 5.225, Od. 6.321, Od. 8.417, Od. 13.30, 35, Od. 16.220 = Od. 21.226.
  
  So of a constellation: ὀψὲ δύοντα βοώτην Od. 5.272.
  
  Sim.: δείελος ὀψὲ δύων Il. 21.232.
- 6
  In act., of feelings or physical or mental states, to come upon, befall: κάματος γυῖα δέδυκεν Il. 5.811, Μελέαγρον ἔδυ χόλος Il. 9.553. Cf. Il. 9.239, Il. 11.268, 272, Il. 19.16, 367, Il. 22.94: ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον δύη ἄχος κραδίην Od. 18.348 = Od. 20.286.
  
  Of a god, to inspire: δῦ μιν Ἄρης Il. 17.210.

[δύνω: =? καταβαίνειν. οὐκ ἄναλκις ὡς τόσον ἀγῶνα δῦναι (

1at potius ad O. 1.81 referendum nott. Snell) ?fr. 342.]

Number of occurrences in NT: 2
Strong 1416

δύνω , Ion, and trag. form of δύω, [in LXX chiefly for בּוֹא ;]

to enter, sink into; of the sun (sc. πόντον), set: Mk 1:32, Lk 4:40

(cf. ἐκ-, ἀπ-εκ-, ἐν-, ἐπ-εν-, παρ-εισ-, ἐπι-δύνω).†

ocultarse el sol

δεῦρό μ[οι], ὁ μέγιστος ἐν οὐρανῷ, ... ὁ δύνων ἐν τῷ λιβι[β]όρῳ τοῦ οὐρ[ανοῦ
ven junto a mí, el más grande en el cielo, el que se oculta en el oeste del cielo P III 136

ἐπικαλοῦμαί σε, τὸν μέγιστον θεόν, ... δύνοντα τῷ λιβί
te invoco a ti, el dios más grande, el que se oculta en el oeste P IV 1604 P IV 1645 P XIV 2

χαῖρέ μοι, ... ὁ καθ' ἡμέραν γεννώμενος νέος καὶ γέρων δύνων
te saludo a ti, el que cada día nace joven y se oculta anciano P XXXVI 219

a asoc. al momento de actuar

τίθεσαι ἡλίου δύνοντος παρὰ ἀώρου ἢ βιαίου θήκην
ponlo cuando se oculte el sol junto a la tumba de uno muerto prematuramente o de forma violenta P IV 333

ἐξήγησις αὐτοῦ πρὸ<ς> ἥλιον δύνοντα
súplica a éste hacia la puesta de sol P VIII 73

δύνω and δύω, fut. δύσω, ipf. δῦνε, iter. δύσκε, aor. 1 ἔδῡσα, aor. 2 ἔδῡν, δῦ, subj. δύω, opt. δύη, inf. δῦναι, δύμεναι, part. δύντα, perf. δέδῡκε, mid. δύομαι, fut. δύσομαι, aor. ἐδύσατο, δύσετο, opt. δῡσαίατο: go into or among, enter, and (apparently trans.) put on, don, χιτῶνα, τεῦχεα, θώρηκα, and with prepositions; with reference to place the verb is either abs. (ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἐδῦ, δύσετο δʼ ἠέλιος, set), or foll. by acc. of limit of motion, or by prepositions (εἰς, εἴσω, ἐν); freq. πόλεμον, μάχην, ὅμῑλον, so χθόνα δύμεναι, δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον, Il. 18.140; δόμον Ἄιδος εἴσω, Il. 3.322; and of persons, δύσεο δὲ μνηστῆρας, Od. 17.276, etc.; met., of feelings, κάματος γυῖα δέδῡκεν, Il. 5.811; Μελέαγρον ἔδῡ χόλος, Il. 9.553; ἐν (adv.) δέ οἱ ἦτορ δῦνʼ ἄχος, Il. 19.367; fut. act. and aor. 1 act. are trans., ἀπὸ (adv.) μὲν φίλα εἵματα δύσω(σέ), Il. 2.261; ἐκ μέν με εἵματʼ ἔδῡσαν, ‘stripped’ me of, Od. 14.341.

Menu

Word wheel

δύνω

Saved

Recent