εὐσταθής
εὐσταθής, well-based, well-built
Could not find εὐσταθὲς in Logeion dictionaries.
εὐσταθὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐσταθής
εὐσταθ-ής, ές, Ep. ἐϋστ-, as always in Hom., (ἵσταμαι)
- well-based, well-built, περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο Il. 18.374, al.; ἐντὸς ἐϋσταθέος μεγάρου, ἐκτὸς ἐϋ. θαλάμου, Od. 20.258, 23.178.
- II metaph., steadfast, tranquil, ψυχαί Democr. 191; ἀνήρ Plu. Aud. 2.44a; οἱ -έστεροι Hdn. 2.6.5; γνώμη Aret. SA 1.10; -έστεροι γνώμῃ ib. 2.3; περὶ τῆς εὐσταθοῦς τῶν θεῶν διαγωγῆς dub. in Phld. D. 3tit.
- 2 of the body, sound, healthy, σαρκὸς εὐσταθὲς κατάστημα Epicur. Fr. 68, Metrod. Fr. 5; of persons, healthy, sound, Ath.Med. ap. Orib. inc. 7.1.
- 3 εὐ. νοῦσοι easily cured, not serious, Hp. Aph. 3.8; καῦσοι Id. Epid. 1.1.
- 4 of weather, steady, settled, calm, θέρος ib. 3.15; Ζέφυρος A.R. 4.821.
- 5 generally, steady, quiet, βίος Hierocl. p.53 A.; ἁρμονία D.H. Dem. 36; in political sense, firmly established, μοναρχία Phld. Hom. p.31 O.
- III Adv. -θῶς, ἔχειν Sor. 1.40, cf. D.L. 7.182, Asp. in EN 115.3; στρατοπεδεῦσαι App. Hisp. 25, al.: Sup. -έστατα Id. BC 2.115; Aeol. -θέως IG 12(2).243 (Mytilene).
εὐ·σταθής, ής, ές [ᾰ]
I bien établi, ferme, fixe, solide (appartement, etc.) Il. 18, 374 ; Od. 20, 258 ; 23, 178 ||
II p. suite :
1 stable, Plut. M. 44a ||
2 régulier, sans secousse (maladie) Hpc. Aph. 1247 ; Epid. 1, 938 ||
3 chez les Épicuriens, en parl. du corps, consistant, Epic. (Plut. M. 1089d) ; σαρκὸς εὐσταθὲς κατάστημα, Cléom. 2, 1, p. 112, consistance de la chair ||
4 équilibré, sain de corps et d’âme, d’un caractère calme ou rassis, Plut. M. 44b ; Hiérocl. (Stob. Fl. 3, 11 Gaisf.) ; Ath. 4d ; DH. Dem. 36 ||
Cp. εὐσταθέστερος, Hdn 2, 6, 8 ||
➳ Épq. ἐϋσταθής, Hom. ll. cc. ; A. Rh. 4, 820, etc.
Étym. εὖ, ἵστημι.
1. stevig gebouwd:
2. stabiel:
3. geneesk. gemakkelijk te genezen.
εὐσταθής, ές, ep. ἐϋσταθής, festgestellt, festgegründet ; μέγαρον Od. 18.374 ; θάλαμος 23.178 ; einzeln bei sp.D., wie στάλικες Man. 4.338 ; ἀστέρες ἀπλανεῖς καὶ εὐσταθεῖς, von den Fixsternen, Luc. Dah. beständig, ζέφυρος Ap.Rh. 4.820. – Bei den Epikuräern, wohlbehalten, gesund am Leibe und heiter, ruhig im Gemüte, τὸ εὐσταθὲς σαρκὸς κατάστημα Plut. Non Posse 4 ; ὀξὺς ἅμα καὶ παρʼ ἡλικίαν εὐσταθής Pompei. 4 ; τὸν βίον εὐσταθεῖς Ath. I.4d ; Dion.Hal. Dem. 36 vrbdt εὐστ. καὶ βαρεῖα καὶ αὐστηρὰ καὶ φιλάρχαιος ἁρμονία. Vgl. Lobeck Phryn. 282.
• Adv ., Sp., wie DL. 7.182, διαλέγεσθαι εὐσταθῶς, sich ruhig unterreden, im Ggstz von ἄρχεσθαι φιλονεικεῖν.
• Adv ., Sp., wie DL. 7.182, διαλέγεσθαι εὐσταθῶς, sich ruhig unterreden, im Ggstz von ἄρχεσθαι φιλονεικεῖν.
εὐσταθής (ἵστημι): well-based, firmstanding; μέγαρον, θάλαμος, Il. 18.374, Od. 23.178.
εὐσταθής
εὐ-στᾰθής, ές
ἵσταμαι
- well-based, well-built, Hom.