εὐφάνταστος
εὐφάνταστος, imaginative
εὐφάντ-αστος, ον,
- imaginative, Phlp. in de An. 155.30, Platon. Diff.Com. 15.
- II easily imagined, Procl. in Prm. p.518 S.
εὐ·φάνταστος, ος, ον, qui a l’imagination vive, Platonius Diff. char.
Étym. εὖ, φαντάζω.
εὐφάνταστος, leicht durch die Einbildungskraft vorzustellen, Sp.