εὐφιλής
εὐφιλής, well-loved
εὐφῐλ-ής, ές,
- well-loved, χείρ A. Ag. 34.
- II Act., loving well, ποίμνης τοιαύτης οὔτις εὐ. θεῶν Id. Eu. 197.
εὐ·φιλής, ής, ές [ῐ]
1 act. qui aime beaucoup, Eschl. Eum. 197 ||
2 pass. bien-aimé, Eschl. Ag. 34.
Étym. εὖ, φιλέω.
1. zeer geliefd:
2. zeer liefhebbend,
εὐφιλής, ές, sehr liebend, ποίμνης τοιαύτης οὔτις εὐφιλὴς θεῶν Aesch. Eum. 197, kein Gott liebt sie ; – sehr geliebt, teuer, χείρ Aesch. Ag. 34.
εὐφιλής
εὐ-φῐλής, ές
φιλέω
- Iwell-loved, Aesch.
- IIact. loving well, c. gen., Aesch.