θέσμιος

θέσμιος, Dor. and Ep. τέθμιος, ον, or α, ον, (θεσμός)

• fixed, settled, lawful, ἑορτὰ τέθμιος Pi. N. 11.27; τέθμιαι ὧραι Call. Ap. 87; θέσμια τάδε καὶ πάτρια Lex ap. Arist. Ath. 16.10; θέσμιον (sc. ἐστί) A. Ag. 1564 (lyr.); θέσμιόν ἐστι, = θέμις ἐστί, A.R. 2.12; fitting, θηρευτῆρσι σιγὴ τέθμιός ἐστι Opp. C. 1.450.
• • II θέσμιον, Dor. and Ep. τέθμιον, τό, esp. in pl., laws, customs, rites, Hdt. 1.59, A. Eu. 491 (lyr.), S. Aj. 712 (lyr.); θ. ἀναγράψαι Arist. Ath. 3.4; προγόνων παλαιὰ θ. E. Fr. 360.45, cf. Call. Dian. 174: sg. in Pi. I. 6(5).20, E. Tr. 267 (anap.):—in form θέθμιον IG 9(1).334.46 (Locr., v B.C.).
  • • 2 agreement, τῶ τεθμίω ϝίστωρ ib. 7.3172.165 (Orchom. Boeot.).
  • III Θέσμιος, title of Apollo, Paus. 5.15.7; of Demeter, Id. 8.15.4.

θέσμιος, auch 2 Endgn, dor. τέθμιος, gesetzmäßig, herkömmlich, was dem Brauche, der Sitte angemessen ist ; θέσμιον γὰρ τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων Aesch. Ag. 1545 ; bes. τὸ θέσμιον, Gesetz, Satzung, καταστροφαὶ νέων θεσμίων Eum. 468, vgl. Suppl. 689 ; θεῶν πάνθυτα θέσμιʼ ἐξήνυσε Soph. Aj. 698, Alles, was den Göttern herkömmlich gebührt ; τὸ θέσμιον Ἑλλάνων Eur. Troad. 267 ; καινὰ θέσμια Med. 494 ; οὔτε θέσμια μεταλλάξαι Her. 1.59.
Bei Paus. 5.15.7 heißt Apollo θέσμιος ; 8.15.4 Δημήτηρ θεσμία, = θεσμοφόρος.

θέσμιος θεσμός

• • Iaccording to law, lawful, Pind., Aesch.
  • IIθέσμια, τά, as Subst., laws, customs, rites, Hdt., etc.; also in sg., Eur.