θησαυριστέον
θησαυριστέον, one must store up
θησαυρ-ιστέον,
- one must store up, τὸ πλεονάζον τοῦ καρποῦ Ph. 2.57.
θησαυριστέον, vb. de θησαυρίζω, Phil. 2, 57.
θησαυριστέον, one must store up