θησαύρισμα
θησαύρισμα, a store, treasure
θησαύρ-ισμα, ατος, τό,
- store, treasure, S. Ph. 37, E. El. 497, Ion 1394, Vett.Val. 352.5: metaph., θ. κακῶν Democr. 149.
θησαύρισμα, ατος (τὸ) ce qu’on amasse, trésor, réserve, Soph. Ph. 37 ; Eur. El. 497, Ion 1394 ; fig. en parl. de maux, Démocr. (Plut. M. 500d).
Étym. θησαυρίζω.
θησαύρισμα, τό, das Gesammelte, Aufbewahrte, der Vorrat ; Soph. Phil. 37 Eur. El. 497 ; Sp.
θησαύρισμα, ατος, τό,
- a store, treasure, Soph., Eur. from θησαυρίζω