θηροτρόφος
θηροτρόφος, feeding wild beasts
θηρο-τρόφος, ον,
- feeding wild beasts, ἀνήρ IGRom. 4.826 (Hierapolis); of places, E. Ba. 556 (lyr.), A.R. 4.1561, Longus 1.1; of Tethys, Orph. H. 22.6.
- II proparox., θηρότροφος, Pass., feeding on beasts, δράκων E. Ph. 820 (hex.).
θηρο·τρόφος, ος, ον, qui nourrit des animaux sauvages, Eur. Bacch. 556 ; A. Rh. 4, 1561 ; Lgs 1, 1, etc.
Étym. θ. τρέφω.
θηροτρόφος, Wild ernährend ; Νύσα Eur. Bacch. 556 ; Λιβύη Ap.Rh. 4.1562 ; ὄρη Long. 1.1.
θηροτρόφος
θηρο-τρόφος, ον
cf. θηρότροφος
τρέφω
- feeding wild beasts, Eur.