Logeion | θηρότροφος

θηρό·τροφος, ος, ον, qui se nourrit d’animaux sauvages, Eur. Ph. 820.

Étym. θ. τρέφω.

θηρότροφος -ον [θήρ, τρέφω] gevoed door wilde dieren.

θηρότροφος, von Wild ernährt, δράκων Eur. Phoen. 827.

θηρότροφος θηρο-τρόφος, ον τρέφω cf. θηροτρόφος

Menu