θορυβητικός
θορυβητικός, uproarious, turbulent
Could not find θορυβητικοῦ in Logeion dictionaries.
θορυβητικοῦ masculine genitive singular, neuter genitive singular of θορυβητικός
θορῠβ-ητικός, ή, όν,
- uproarious, turbulent, Ar. Eq. 1380.
θορυβητικός, ή, όν [ῠ] bruyant, tapageur, Ar. Eq. 1380.
Étym. θορυβέω.
θορυβητικός, Lärm, Unruhe machend, dazu geneigt, Ar. Eq. 1377.
θορυβητικός
θορῠβητικός, ή, όν
- uproarious, turbulent, Ar.