θυμώδης
θυμώδης, passionate
θυμώδης2, like thyme
θῡμώδης, ες,
- = θῡμοειδής 2, Arist. Rh. 1389a26, EN 1149b14, Plu. Cohib. 2.462a; of animals, fierce, Arist. HA 488b14; θ. τὸ ἦθος Id. PA 650b34; = ἀνδρεῖοι, opp. ὀξύθυμοι and ὀργίλοι, Gal. 17(1).188: Sup. -έστατος Ael. NA 3.2. Adv. -δῶς, f.l. for μυθ-, Aristeas 168.
θῠμώδης, ες,
- like thyme, Thphr. HP 6.7.2.
1 θυμώδης, ης, ες [ῠ] semblable au thym, Th. H.P. 6, 7, 2.
Étym. θύμος, -ωδης.
2 θυμώδης, ης, ες [ῡ]
1 courageux, Arstt. Rhet. 2, 12, 9 ; en parl. d’animaux, Arstt. H.A. 1, 1, 32, etc. ||
2 irascible, violent, rétif, Arstt. Nic. 7, 6, 3 ; Plut. M. 462a ||
Cp. -έστερος, Arstt. H.A. 9, 1.
Étym. θυμός, -ωδης.
θυμώδης ¹, [ῡ], ες, zornig, heftig, Arist. rhet. 2.14 u. öfter ; auch ζῳα, H.A.1.1 ; Sp.
• Adv. θυμωδῶς , Schol. Ar. Lys. 1036.
• Adv. θυμωδῶς , Schol. Ar. Lys. 1036.
θυμώδης ², ες, thymianartig, Theophr.
θυμώδης
θῡμ-ώδης, ες
= θῡμοειδής, Arist.